Eda Antaş
@Edaantas
“First, love yourself, then life, and then whatever else you want.”
Puan vermedi·68 syf.·
2019 2. kitabı
"İçeride on ikisi de öfkeyle bağırıyor, on ikisi de birbirine benziyordu. Artık domuzların yüzlerine ne olduğu anlaşılmıştı. Dışarıdaki hayvanlar,bir domuzların yüzlerine,bir insanların yüzlerine bakıyor ; ama onları birbirinden ayırt edemiyorlardı."
Zor bir hayat yaşıyor olabilirlerdi,umutlarının tümü gerçekleşmemiş olabilirdi , ama öteki hayvanlardan farklı olduklarının bilincindeydiler.Açlık çekiyorlarsa,zorba insanları doyuralım diye çekmiyorlardı; çok çalışıyorlarsa , hiç değilse kendileri için çalışıyorlardı.Hiçbir hayvan iki ayak üstünde yürümüyordu. Hiçbir hayvan hiçbir hayvanın "efendi"si değildi.
BÜTÜN HAYVALAR EŞİTTİ.
ÖLDÜRMENİN KALPTEKİ ANLAMI
"Olsun,onu öldüreceğim ."
"Ne diyorsun evladım sen,babanı mı öldüreceksin?"
"Evet,öldüreceğim. Çoktan başladım bile.Öldürmek derken öyle Buck Jones'un tabancasını alıp dan diye öldürmeyi kastetmiyorum.Öyle değil. Kastettiğim onu kalbimde öldürmek. İyiliğini istemekten vazgeçmek. Derken bir gün ölüp gidecek."
Sayfa 146
YÜREKTEN SEVMEK...
Derdimi dile getirdiğimde Edmundo Dayım bana ciddiyetle kulak verdi.
"içinde dert olan bu mu yani ?"
"Evet,öyle .Başka eve taşındığımızda Luciano'nun peşimizden gelmeyeceğinden korkuyorum."
"sence bu yarasa seni çok seviyor mu?"
"sevmez olur mu..."
"yürekten mi seviyor?"
"kesinlikle"
"öyleyse geleceğine emin olabilirsin.Biraz gecikebilir,ama bir gün mutlaka seni bulacaktır."
Sayfa 36