EDA NUR

EDA NUR
@Edanur_0407
Söylemek isteyipte sustuğum ne çok sözlerim var, tıpkı yazmak isteyipte, yazamadıklarım gibi... Kalemim durdu,kalemim sustu öyle sessiz, öyle suskun öyle, durgunum bu aralar...
Kimi vakitler, bir dalgınlıktan çıkarken yakalarım kendimi. Sanki bir süreliğine içimdeki bir başka ben, beni uyutmuş; ruhumu hiç bilmediğim bir âlemin salıncağında sallayıp durmuştur. Ne bir haritası vardır daldığım yerin, ne bir pusulası, ne dili, ne töresi
Tuğlalar sararıyor zamanla... Temizlenmiş, üstleri çizilmiş önyargılar, yönlendirilmeye muhtaç duygular, kendini göstermeye yarayacak tezler, aranan dış simgeler ve evlere doldurulmuş gereksiz eşyalar, tozlu fotoğraf albümleri...
5 vakti takip etmek yerine, düzene karşı duruşumuzu açıklama ihtiyacı duyduk. Kaliteli bir ileti bulup, sanalda anlatmaktı kendimizi tek derdimiz. Her gün bir yerlerden göçtük, yerimizi bilmeden. Elde ettiklerimiz, kaybettiklerimizin bedeliydi sadece.
Sevmek...
Sevmek hesap işi değil, sevmek güvenmekti, ait olmaktı...
Sadakat.
Sadakat, şimdiki zaman sevdalarının eksik yanı. Gözlerine baktığımda gözlerin bile beni öyle sarmalı ki kollarından ziyade, bileyim o gözlere başka bir yüz değil hayal bile girmesin... Bileyim ki namazlarından sonra adım geçsin, bilirim ki ruhuna dahi başka biri değmez.