Oğuz Yctp
@Edvard
Geçmem gereken bir rakip varsa; bu geçmişteki kendimden başkası olamaz...
Şu anda okuduğu kitaplar
Bu dünyada insanların korktuğu tek şey öğrenmekti. Acıyı, susuzlugu, açlıgı ve üzüntüyü öğrenmek onların uykularını kaçırıyor, bu yüzden
daha rahat döşeklere, daha leziz yemeklere ve daha neşeli
li dostlara sığınıyorlardı. Dünyaya olan kayıtsızlıkları bazan o kerteve varıyordu ki, kendilerine altın ve gümüşten,
zevk ve safadan, lezzet ve şehvetten bir alem kurup, keder ve ızdırap fikirlerinin kafalarına girmesine izin vermiyorlardı. Oysa Uzun İhsan Efendi, Dünya'nın şahidi olmanın
gerçek bir ibadet olduğunu sık sık söylerdi.
Uzun İhsan Efendi oğluna,
"Buradan gitmek istediğini biliyorum oğlum" dedi, “Kendime hâkim olabilseydim belki de seni, çoktan içine girdiğin
bu maceraya bırakmazdım. Sana olan sevgim biricik oğlumu tehlikeye atmama engel oluyor. Ama bilmek ve şahit olmak en büyük mutluluktur. Macera ise büyük bir ibadettir; çünkü Onun eserini tanımanın başka bir yolu olduğunu görebilmiş değilim. Kendi payıma ben, dünyayı rüyalarımla keşfetmeye çalıştım. Bu, yeterince cesur olamadığımın bir göstergesi olabilir. Aynı hatayı senin de yapmana yolaçmak istemiyorum. Sana izin veriyorum, git. Git ve benim göremediklerimi gör, benim dokunamadıklarıma dokun, sevemediklerimi sev ve hatta, bu babanın çekmeye cesaret edemediği acıları çek Dünyadan ve onun binbir türlü halinden korkma.
“Ey kör! Aç gözünü de düşlerden uyan. Simurg'u göreme-
sen de bari küçük bir serçeyi gör. Kaf Dağına varamasan bile
hiç olmazsa evinden çıkıp kırlara açıl; böcekleri, kuşları, çi-
çekleri ve tepeleri seyret. Bırak dünyanın haritasını yapma-
yı! Daha hayattayken bir taşı bir taşın üstüne koy. Gülleri ve
bülbülleri göremeyip gün boyu evinde oturan adam Dünya-
nın kendisini hiç görebilir mi?"
Bir yanda
tahtta kaldığı zaman içinde seferden sefere koşarak dünyayı
ele geçirmeye çalışan bir savaşçı, öte yanda enfes aşk şiirle
ri yazan ince ruhlu bir şair, bir yanda egemenliği altındaki
halkların kendi inançlarını yaşayabilmelerini kanunlarla gü-
vence altına alan hoşgörülü bir insan, öte yanda kardeş katli
fermanını yayımlayan katı bir devlet adamı, bir yanda amacına ulaşmak için ne gerekiyorsa yapmaktan çekinmeyen bir
padişah, öte yanda Doğu'nun ve Batı'nın bilim adamlarını
sarayında toplamaya çalışan aydın bir hükümdar.
Altın bir tahtta oturan, geniş yüzünü düzgün bir sakalın süslediği genç bir adamla karşılaştım. Tıpatıp Bellini'nin portrelerindeki Sultan Mehmed Han. Bedenine rahatça oturan hâkî,uzunca bir elbise giymişti, onun üzerinde de kürklü mavi bir kaftan...
Başında, parlak tüylü bir sorgucun renklendir-
diği beyaz bir sarık... Sarığın saklayamadığı geniş alnının
bitiminde, gergin kaşlarının altındaki kara gözleri eğlenceli
bir merakla bakıyordu renkten renge giren yüzüme. Kartal
burnunun gölgesinde kalan üst dudağındaki karanfil bıyık, o
konuştukça usulca kıpırdanıyordu.
"Allah inayetini üzerinden eksik etmesin, Molla Gürani,
bir kez dahi eğilmemiştir tahtımızın önünde... Molla Hüsrev
de... Ulema dediğin de öyle olmalıdır zaten. llim, her zaman
hükümdardan daha güçlüdür. Daha uzun ömürlü... Bu top
rakların tarihi, ilmin önemini kavrayamayan nice mağlup
hükümdarların hikâyeleriyle doludur.'