Ne demiş Hazreti Ebubekir efendimiz:
-Allah’ın varlığına en kesin delilim şu ki, bir şeye niyet ederim ama yapamam, yaptıklarım ise aklımda olmayan işler..
Çöl, çoğu insandan daha iyidir. Öyle şehirler gördüm ki küçük kızım, öyle halklar, öyle insan toplulukları… Çölden daha kuru, daha kavurucu, çölden daha ıssız ve susuz… Zaman bozuldu Merzanguş, insanlar bozuldu. İnsanlar bir kalp para gibi değerini yitirdiler, ahiretlerini çiğnediler, sözlerinde durmadılar. Emanete hıyanet sindi, gözlerini toprak sevdası ve hırs bürüdü. Mal yığılıp servet biriktirilir oldu, hürmetler çiğnendi; yetimin, komşunun, yolcunun ve misafirin hatırı kalktı. Biz işte, belki de bu yüzden çöldeyiz. Çölleşmiş, kurumuş, nehrini yitirmiş insanlığa Rab’ den gelecek bir müjdenin izini sürmek adına yoldayız..
Hatta çöl, dingin ve bitimsiz sarartısıyla onu dinlendiren bir masal gibiydi. Zaman orada işlemiyordu. Dün ve yarın birbirine karışıp sadece içinde bulundukları an’a tabi oluyorlardı çölün bağrında..
Çöller ve kentler geçtiler. Acıyı, arka odalarda uyuttular.
Göğün altındakiler arasında, Allah’tan daha yakın olan kimdir bir yetime…