SPOİLER İÇERİR!
Bana bir önyargı verin,dünyayı yerinden oynatayım.
Gabriel García Márquez’in kaleminden okuyup bitirebildiğim ilk kitap. Daha önce yazarın Kolera Günlerinde Aşk adlı kitabına başlamış, ancak yarıda bırakmıştım. Fakat Bidünyakitap grubunun il buluşmasında grup kitabımız Kırmızı Pazartesi olarak belirlendi ve bu yazara yeniden bir şans vermek istedim. Kitaba başlarken önyargım vardı; ancak, kitap tüm önyargılarımı teker teker yıkmayı başardı.
Kitap, herkesin bildiği ve hemen girişinde geçen bir cümleyle başlıyor: işleneceğini herkesin bildiği bir cinayetin hikayesi. Ancak bana kalırsa bu eser, bir cinayet kitabından çok daha fazlası. Hikaye, sonu başından belli olmasına rağmen okuma isteğimizi asla söndürmüyor; aksine merakımızı daha da kamçılıyor. “Nasıl olabilir? Hiçbir şey yapmıyorlar mı?” diye düşünüyor insan. Kitabı okudukça hayretler içinde kaldım. Anlatılanlar o kadar bize ait, o kadar içimizden ki toplumun bakış açısını derinlemesine görebiliyorsunuz. Bizde bir söz vardır ya, “Bana dokunmayan yılan bin yaşasın.” İşte kitapta bunu açıkça görebiliyorsunuz.
Cinayet temasından ziyade, kitap cinayetin işlendiği dönemin toplumsal hayatına, inançlarına ve koşullarına ışık tutuyor. Kitabı bitirdiğimde zihnimde yalnızca iki cümle yankılanıyordu. Biri, “Suçu toplum hazırlar, suçlu işler,” diğeri ise, “Ahlaka karşı kültürel benzerlik dünyanın neresinde olursak olalım benzer.” Namus cinayeti, bekaret davası… Namusunu temizlemek isteyen ikiz erkek kardeşler… Kasaba halkı, doğrusunun bu olduğuna inandığı için bildikleri halde susmayı tercih ediyor. Yorumlarına değer verdiğim biri olan Bilge Hanım, kitap üzerine Narin Güran cinayetine benzetme yaparak şu sözleri kullanmıştı: “Narin Güran cinayetinde herkes sessiz kaldı. Biliyorlardı ama toplum tarafından
Firdevs
Kıymetli incelemenizi spoiler yiyeceğimi bilmeme rağmen okudum ve açıkçası çok etkilendim. Okuma listemde olan ama çok da merak etmediğim bir kitaptı, bu incelemenizden sonra ön sıralarda yerini aldı okunmayı bekliyor artık. Teşekkür ederim iyi okumalar dilerim 🙏🏻 🌸
Reklam
6/10
23 saatte okudu
·2024 15. kitabı
Sayenin Güncesi isimli okura yanıt verildi
Firdevs
Müsait olduğum bir zaman diliminde mutlaka yazacağım 🌸 ilginize teşekkür ederim 🙏🏻
Bugünden itibaren vizelerim bitti ve açılışı çok merak ettiğim bir kitap ile yapıyorum.. 🌸🤍
Firdevs
Çok severek okuduğum bir kitaptı umarım siz de okurken en az benim kadar keyif alırsınız ☺️ keyifli okumalar diliyoruummm🌸
Herkesin Okurken Ağladığı O Kitap!Edebiyat
Bu kitap yorumunu Instagram'daki "alintilarlayasiyorum" profilimde de okuyabilirsiniz: instagram.com/p/CrOf6VKt09F
Neredeyse herkesin bildiği ve her insanın okurken ağladığı bu kitabı sonunda ben de okudum... Peki, ben nasıl buldum?
Bu incelemenin altına yazılacak her yoruma karşılık olarak her yaşa uygun harika kitaplar önerdim. Kitap önerisi alabilmek için yorumlara bakabilirsiniz.
Çocukluk ile ilgili olan kitaplar bugüne kadar hep dikkatimi çekmiştir. Tolstoy'un 
Çocukluk, Gorki'nin 
Çocukluğum ve Tezer Özlü'nün 
Çocukluğun Soğuk Geceleri kitaplarını okuduktan sonra aklımda hep aynı düşünce dönüp dolaşıyordu: Çocukluk zamanlarımızın saf masumiyeti ve etrafımızda bizi kaplayan dünyayı anlama isteğimiz.
Uçurtma Avcısı kitabı da bu saydığım kitapların arasında sayılabilir bence. Emir ile Hasan'ın çocukluklarındaki Afganistan'da gördükleri ile şimdiki Afganistan arasında oluşan uçurum, kitabın esas kaygısını oluşturuyor. Bu kitabı okurken biz de belki kendimize şu soruyu sorabiliriz: Büyürken etrafımızda bizi kaplayan dünya nasıl değişiyor ve biz de o dünyayla birlikte nasıl değişiyoruz?
Bu kitabı okuma sürecinde yeni bir şeyin daha farkına vardım... İnsanın anıları bir yapboza benziyor. Uçurtma Avcısı kitabında olduğu gibi. Daha doğrusu hepimizin hayatlarında olduğu gibi... Bu anıları parça parça birleştirmeyi öğretiyor hayat bize. Kendi romanım olan 
Kimlink'te de buna benzer bir düşünceden bahsetmiştim:
"Kendi hayatlarımızın yapbozunu yaparken de en kolay an parçalarını bulmakla işe başlardık. Zor parçaları hep sonlara bıraktığımızdan olsa gerek, geçirdiğimiz şimdiki zamanlar da gittikçe zorlaşır, en sonunda hayatımıza layık bir çerçeveye bile zaman kalmazdı." [s. 16]
Uçurtma Avcısı kitabındaki Emir ve Hasan kitap boyunca tanımlara bile sığmayacak o kadar zor şeyler yaşıyorlar ki, onların da
Çocukluk, Gorki'nin Çocukluğum ve Tezer Özlü'nün Çocukluğun Soğuk Geceleri kitaplarını okuduktan sonra aklımda hep aynı düşünce dönüp dolaşıyordu: Çocukluk zamanlarımızın saf masumiyeti ve etrafımızda bizi kaplayan dünyayı anlama isteğimiz.
Uçurtma Avcısı kitabı da bu saydığım kitapların arasında sayılabilir bence. Emir ile Hasan'ın çocukluklarındaki Afganistan'da gördükleri ile şimdiki Afganistan arasında oluşan uçurum, kitabın esas kaygısını oluşturuyor. Bu kitabı okurken biz de belki kendimize şu soruyu sorabiliriz: Büyürken etrafımızda bizi kaplayan dünya nasıl değişiyor ve biz de o dünyayla birlikte nasıl değişiyoruz?
Bu kitabı okuma sürecinde yeni bir şeyin daha farkına vardım... İnsanın anıları bir yapboza benziyor. Uçurtma Avcısı kitabında olduğu gibi. Daha doğrusu hepimizin hayatlarında olduğu gibi... Bu anıları parça parça birleştirmeyi öğretiyor hayat bize. Kendi romanım olan Kimlink'te de buna benzer bir düşünceden bahsetmiştim:
"Kendi hayatlarımızın yapbozunu yaparken de en kolay an parçalarını bulmakla işe başlardık. Zor parçaları hep sonlara bıraktığımızdan olsa gerek, geçirdiğimiz şimdiki zamanlar da gittikçe zorlaşır, en sonunda hayatımıza layık bir çerçeveye bile zaman kalmazdı." [s. 16]
Uçurtma Avcısı kitabındaki Emir ve Hasan kitap boyunca tanımlara bile sığmayacak o kadar zor şeyler yaşıyorlar ki, onların daFirdevs
Uygulamada sıkı takip ettiğim bir siz varsınız galiba. Bir kitabı okumadan önce mutlaka sizin incelemenizi okurum. Bu güzel incelemeleriniz için teşekkür ederiz. 🌸
Yine lise zamanlarımda okuduğum ama rafta görünce bende yeniden okuma isteği uyandıran bir hikaye 
Dokuzuncu Hariciye Koğuşu
7 yaşından beri bacağındaki eklem tüberkülozu nedeniyle çocukluğunu yaşayamayan, 15 yaşına geldiğinde ise hastalığı iyice şiddetlenen bir gencin iç dünyasına ışık tutuyor, ayrıca otobiyografik öğeler taşıyor. Peyami Safa’nın da gençliğinde sağ kolunda kemik veremi hastalığıyla mücadele etmiş olması ve roman kahramanımızın isminin olmayışı da yazarın kendi hayatından izler taşıdığını gösteriyor. (kitabı okurken fotoğraf çekmek istedim ve bunun içinde örnek bakarken bir sayfada denk geldim, bende eklemek istedim yazıma. Peyami Safa’nın da gençliğinde bu tarz bir sorun yaşadığını bilmiyordum onun öncesinde. ) Kitapta
hasta bir insanı ve onun psikolojisini ele alması önemli bir yere sahip. Tanpınar'da bu eseri ‘acının ve ızdırabın yegâne kitabı’ olarak tanımlamıştır hatta. Karaktere gelecek olursam çektiği fiziksel acılar, aşk acısı, umutları, umutsuzluğu, yalnızlığı ve korkuları öyle derin ve etkili betimlenmiş ve okuyucuya aktarılıyor ki içinizin ezildiğini hissediyorsunuz. Hastanın psikolojisi çok başarılı şekilde yansıtılmış.
Hikaye anlaşılır ve akıcı. Bir akşam kahvenizle beraber okunabilecek güzel bir eser. Keyifli okumalar diliyorum...
Kitaptan sevdiğim alıntılar ;
Yalan bana suçların en ağırı gibi geliyordu ve bir yalan söylendiği zaman insanların değil, eşyanın bile bunu nasıl tahammül ettiğine şaşıyordum. Yalana her şey isyan etmelidir. Eşya bile..."
"Görülecek, işitilecek, tadılacak, okunacak, yazılacak, yapılacak o kadar çok şey birikiyor ki, bundan sonra hayatımın bütün bunlara yetişemeyeceğinden korkuyorum. Kendi kendime karşı çok borçlandım. Kendime vadettiğim şeyleri yapmazsam utancımdan aynaya bakamayacağım."
"Büyük bir hastalık geçirmeyenler, her
Dokuzuncu Hariciye Koğuşu
7 yaşından beri bacağındaki eklem tüberkülozu nedeniyle çocukluğunu yaşayamayan, 15 yaşına geldiğinde ise hastalığı iyice şiddetlenen bir gencin iç dünyasına ışık tutuyor, ayrıca otobiyografik öğeler taşıyor. Peyami Safa’nın da gençliğinde sağ kolunda kemik veremi hastalığıyla mücadele etmiş olması ve roman kahramanımızın isminin olmayışı da yazarın kendi hayatından izler taşıdığını gösteriyor. (kitabı okurken fotoğraf çekmek istedim ve bunun içinde örnek bakarken bir sayfada denk geldim, bende eklemek istedim yazıma. Peyami Safa’nın da gençliğinde bu tarz bir sorun yaşadığını bilmiyordum onun öncesinde. ) Kitapta
hasta bir insanı ve onun psikolojisini ele alması önemli bir yere sahip. Tanpınar'da bu eseri ‘acının ve ızdırabın yegâne kitabı’ olarak tanımlamıştır hatta. Karaktere gelecek olursam çektiği fiziksel acılar, aşk acısı, umutları, umutsuzluğu, yalnızlığı ve korkuları öyle derin ve etkili betimlenmiş ve okuyucuya aktarılıyor ki içinizin ezildiğini hissediyorsunuz. Hastanın psikolojisi çok başarılı şekilde yansıtılmış.
Hikaye anlaşılır ve akıcı. Bir akşam kahvenizle beraber okunabilecek güzel bir eser. Keyifli okumalar diliyorum...
Kitaptan sevdiğim alıntılar ;
Yalan bana suçların en ağırı gibi geliyordu ve bir yalan söylendiği zaman insanların değil, eşyanın bile bunu nasıl tahammül ettiğine şaşıyordum. Yalana her şey isyan etmelidir. Eşya bile..."
"Görülecek, işitilecek, tadılacak, okunacak, yazılacak, yapılacak o kadar çok şey birikiyor ki, bundan sonra hayatımın bütün bunlara yetişemeyeceğinden korkuyorum. Kendi kendime karşı çok borçlandım. Kendime vadettiğim şeyleri yapmazsam utancımdan aynaya bakamayacağım."
"Büyük bir hastalık geçirmeyenler, her
Firdevs
Ben de lise yıllarımda okumuştum bu harika kitabı. İncelemenizi okuduktan sonra neden bir daha okumayayım ki dedim kendime. Çok güzel bir inceleme olmuş 🌸 teşekkür ederiz☺️