Frankenstein
@Frankens
20 okur puanı
Mart 2026 tarihinde katıldı
Her şeyin farkında olmak ama hiç bir şey için mücadele edecek gücü kalmamak. İnsanı büyüten o yorgunluk ve umudunu yitirişi, içinde var olan inancını bitirişi...
Her cümlenin bir sonu var mıdır?
Söyleneceklerin sonrası ya da hayallerin ötesindeki bir yer, var mıdır?
Yaşayabilir miyiz orada ?
Her şey yolunda mı ?
Her bir soru beraberinde yeni bir hayal canlandırır gözlerinde, ne kadar hayal kırıklığını barındırsa da...
Peki ya sonra?
O günler en iyisiydi, ya da en kötüsüydü, akıl çağıydı ve aptallık çağıydı, inançlar zamanıydı ve inançsızlıklar zamanıydı, ışık mevsimiydi ve karanlık mevsimiydi, Umut baharaydı ve umutsuzluk kışıydı; yaşayabilmek için her şey vardı önümüzde ve yaşayabilmek için önümüzde hiçbir şey yoktu; hepimiz doğrudan cennete gidiyorduk, hepimiz doğrudan cehenneme gidiyorduk. Kısacası o günler, tıpkı şimdiki gibi o kadar uzaktaydı ki kimileri iyi ve kötü şeylerin üstünlük derecelerini karşılaştırdığında, o günlerin gelmiş geçmiş en iyi günler olduğunda ısrar ediyorlardı.
