Funda
@Funandlearn
Hiçbirimiz gökyüzünde yaşamıyoruz. Fakat gökyüzü olmasaydı yaşam çekilmez olurdu.
https://1000kitap.com/bidunyakitapgrubu1
246 okur puanı
Nisan 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kuğu Boynu-kusursuz yenilgiler ilmihali-Edebiyat
Kitap ismi,kapağı, ithafı ve içinde barındırdığı daha bir çok özellik ile beni kendine hapsetti resmen.
Kitabı çoktan bitirmiş olmama rağmen hâlâ açıp baktığım sayfalar, yine yeniden okuduğum satırlar beni etkilemeye devam ediyor.
Kitabın arka kapağında "...hayatın döngüsünü okurlarının kalplerini kanatacak bir hikâyeye dönüştürüyor. "yazıyor. Daha haklı ve gerçek bir anlatım okumadım. Kelimeler ile resmen kalbinizi ve beyninizi delik deşik ediyor.
Hepimizin beyninde arkada devamlı çalan sesler vardır. Ve bu sesleri susturmanın yolu olarak ya kafatasimizi patlatmalıyız ya da sesin kaynağını bulmalıyız. Ses kesilince Bülent gibi elimize bavulumuzu alıp hicbir tanidigimizin olmadığı köyümüze dönmeliyiz.
Kitapla, bana hissettirdikleri ile ilgili yüzlerce cümle yazabilirim ama hepsi boşa çaba olur.
Sevgili @_aysegulgenc_ kelimeler ile resmen kalbinizi ve beyninizi delik deşik ediyor.
Kitabın çıkış noktası olan saatlere farklı bakmaya başladım diyebilirim .
⏰
"Saat kurulunca, insan kırılınca yerinde duramaz artık. "
"Yoldan başka her şeye kör olan yolun getirdiğine razı olur. Ben kurulmak için kırılmaya razıyım. "
⏰
"Yaşamak kadar çürümek de bir hayat belirtisidir, paslanmak ve yanmak da öyle. Her an bitecek bir hayatın belirtisi. "
⏰
"Ben kiminle kavga tutuşsam kaybederim. Kendimle bile."
iyilik güzelliktir1000Kitap
"Çaylak ile Filozof " elimde olsa serinin tüm kitaplarını buraya yazar herkesin okumasını sağlardım. Başta Havva Melek okusun diye alıp ondan önce okumaya basladigim bir seriyken şimdilerde yenilerini dört gözle bekler oldum. Dahası Havva Melek için ayrı kendi kütüphanem için ayrı almaya başladım ️
Serinin dördüncü kitabında dış görünüşün neden çok da önemli olmadığı ya da tek önemli olan şeyin "güzellik" olmadığı işlenmiş. Alt metinlerde benim burada anlatamayacağım kadar çok ve güzel fikirler aktarılmış ancak benim favori bölümüm tüm bunlardan farklı olan "duygulari ifade edememe sorunsalı " idi.
Ben söylemek istediklerimi türlü sebeplerden söyleyemeyince hep susarım zaten. Insanlar bunun ortalıktan sıvışmak ve işin kolayına kaçmak olduğunu düşünebilirler. Ama bu hiç de kolay değildir. Söylemek isteyip de söyleyemedikleriniz , içinizdeki koyu karanlık dehlizlerde ,sonsuza kadar yankılanıp durur çünkü...
Peki neden böyleyim ben?
Neden söylemek istediğim şeyleri söyleyemiyorum ?
Insan bedenini örtecek bir şeyler bulur. Giyinir kuşanır ve başkalarının karşısına öyle çıkar.
Duygularımız ise çıplaktır, kelimelerden alelacele kıyafetler biçer, üzerlerine onları geçiririz. Böylece görünür olurlar.
Duygularımı kelimelerle giydirmek, yani onları bu şekilde görünür kılıp, ifade etmek, benim için her zaman zor oldu. Bu yüzden susuyorum ve onların aklımda ve kalbimde çırılçıplak dolaşmalarına izin veriyorum .
Filozof ile yaşamaya başlamadan önce çıplak oldukları kadar görünmez olan duygularımı,benden başka kimse tarafından fark edilmediğini düşünürdüm. Meğer öyle değilmiş. Bazıları, siz sustuğunuzda bile sizi duyabiliyormuş. Ve sessizliğinizi işitebilen birinin yakınınızda olması, paha biçilmez bir şeymiş.
Umarım bir gün "sessizliğinizi işitebilen birine " denk
Yarım kalan her şey insanın huzursuzluğunu ve çaresizliğini büyütüyordu.Edebiyat
"Kaybolan" herkesi anlatıyor. Kendinizi bulacağınız onlarca cümle, ve illaki yakınlık duyacağımız bir karakter içeriyor. Belki de bu yüzden seviyorum Tarık Tufanı bir çok karakteri bi şekilde birbirine bağlıyor ve sonu hep bize bırakıyor.
Kırkıncı yaş gününde "kaybolduğu"yerden çıkıp kendini bulmaya başlıyor Hakan.
Hep kayıp olan bir gün bulur mu ki kendini?
"Var mıyız?"gibi evrensel bir soru bence "kayıp mıyız?" . Birilerinin bizi bulup bize değer katmasını bekleriz. Doğru mu peki? Zincirleri kırmadan bunu bilemeyiz.
Büyük konuşmayı sevmem ama Tarık Tufan ne yazsa okurum
Kaybolmanin tek iyi yanı, yeniden başlayabilmeyi mümkün kılmasıdır.
Herkes hayatında en az bir kere deliriyor, düşüyor, kayboluyor ve hiç kimsenin delirmesi, düşüşü yahut kayboluşu bir baskasininkine benzemiyor.
Sesinin duyulduğunu bilmek kadar kıymetli ne olabilir?
Her sabah aynada karşıma çıkan umutsuz, neşesiz, hevessiz ve ölgün yüze karşı sadece derin bir acımayla, başkalarının esirgediği merhametle bakıyorum.
Annesinin memesinden gelen sütle ve kendi gözyaşlarıyla beslenerek gelmişti bugüne kadar.
Her yeni düşüncem bir öncekiyle uyumsuz ve hatta çelişkili, bu kıskacın içinde bir yere varamayacağım aşikar, çünkü yüreğimdeki çatışmalar gözlerimi kör ediyor.
#tariktufan#kaybolan#kitapbittigitti#kayboldumbenibulma
Geçtiğimiz günlerde bir yerde okumuştum.
" Iyi bir kitap okuyunca, kitabın yazarına çay demlemek geliyor içimden. "
O zaman bu cümlenin tam ne ifade ettiğini 'iyi derken neyi kastettiğini kestirememiştim. Ya da ' çay demlemenin' nasıl bir mükâfat olduğunu. Şuan, tam da bu kitabı okumayı tamamladığım bu 'an' evreka dedim .
Yazara değil çay demlemek, kahvaltı hazirlamak geçti içimden. @parantezler
Bu güzel eseri okumadan önce yazarın Muhtelif Evhamlar Kitabı isimli öykü türündeki eserini okumuştuk kadim dostum Kübra ile. @beyazpatiska
Yazarın roman türündeki bu eseri öyküleri kadar başarılıydı. Umarım yeni eseri için beş sene beklemek zorunda kalmayız.
Daha nicelerini merakla bekliyoruz
Ayrıca kitap kesinlikle ek okumalar yapılarak okunmalı içerisinde tarih, efsane,mitoloji,edebiyat gibi hem birbirine bağlantılı hem de bağımsız olabilecek kadar geniş branşlardan bir çok anekdot var.
Şimdi en sevdiğim kısım
Her şeyi iç içe, karmakarışık, yaşandığı gibi anlatmanın bir yolu bulunmadı mı?
Tomris Uyar
Varsa eğer hayatın bir kadrajı ya da kamerası, ordan çıkıyoruz hep beraber. Aklımızın alabildiği bütün hayaller ve ihtimaller dünyayı terk ediyor.
Aşırı mantıkla kör olmuş insanlara değil,her şeyin mümkün olduğuna inanan hayalperestlere ihtiyacım var. Sonuçta bugünlere, o hayalperestlerin sırtında geldik.
...azad ettim dünyadan beynimi.
Yalnızlık ile yaşlılık aynı şey olabilir mi?
Mutluluk da aşk gibi sadece bir akıl hastalığıdır.
Belki hayatını değil ama kendini çoktan terk etmişti.
...çünkü çoğu kez , göstere göstere vurmuyor hayat. Sağdan beklerken soldan, soldan beklerken sağdan... Bazen sadece ruhundan.
tüm zamanların en büyük suçlusu bile dünyaya suçlu olarak gelmemiştir.Psikoloji
...
"Kitaplar hapishaneleri yıkmamızı sağlamıyor belki ama , bazen karşımıza öyle kitaplar çıkıyor ki , hapishane kapılarını tırmalamak ve sarsmak için kişiye cesaret veriyor. Sizin kitabınız da benim için işte böyle bir kitap oldu."diyor Alice Miller e mektup yazan okurlardan biri ve benim hislerime tercüman oluyor.
Yazarın okuduğum dört kitabı sayesinde neredeyse beynimin içinde bulunan hapishanenin anahtarlarının nerede olduğunu keşfetmeye başladım.Yazar beni o hapishaneye kapatarak mahkum edenler kim olursa olsun minnet duymamam ve öfkemi yaşamam konusunda cesaretlendirdi.
"Anlaşılmayana sırtımızı döner ve kızgınlık içinde 'insani olmayan' olarak nitelendirirsek kendimizi onun bilgisinden mahrum bırakmış oluruz."
" Ana-babalar, kendi ana-babalarina gösterdikleri saygının aynısını çocuklarına da göstermeyi başarabilseler, o zaman çocuk, sahip olduğu yetenekleri en iyi şekilde geliştirebilir."