Kimi insanlar vardır ki ne kadar uğraşsanız düşmanlık, intikam hissi filan uyandırmazsanız. Ne yapsanız şefkatle yaklaşırlar size. Bununla beraber adaletten şaşmamak gerek: Bunların sevgisini dereceye vuracak olsanız hararete asla varmaz. Gerçi böyleleri hakkında, herkesi sevdiklerini ve bu yüzden de iyi olduklarını söylerler.; oysa esasında kimseyi sevmezler ve iyi olmaların tek sebebi kötü olmamalarıdır.
Düşmüş adamı kaldırmak için elinizi uzatın ya da helak olup gittiyse acıyla ağlayın peşinden ama dalga geçmeyin. Onu sevin, kendinizde
onu da görün,onunla kendinizle konuşur gibi konuşun, işte o zaman sizi okuyacak ve karşınızda başımı eğeceğim…
Ama neyi düşüneceğinin sıkıntısı içerisindeydi: Kâhyadan gelen mektubu mu, yeni bir daireye taşınmayı mı, hesapları elden geçirmeyi mi ? Bu dünyevi tasaların akıntısı içinde kendisini kaybediyor ve bir o yana bir öte yana dönerek yattıkça yatıyordu.