Hüseyin Rahmi Gürpınar'ın heyecanla okunan sona gelince hiç beklemedik bir şekilde biten bir kitabı. Efsuncu baba da buna benzer bir üslupla yazılmış. Ama bence gayet hoş. O dönem edebiyatının aşk, batı hikayelerinden sıkıldıysanız güzel bir eser :)
Diyanet İşleri başkanlığı tarafından 4 Hocanın çıkardığı bu eser, tefsir de başlangıç için gayet ideal. Ayetleri tefsir ederdek yer yer rivayetlere değiniyor, yer yer eski tefsir alimlerinin ayeti nasıl tefsir ettiklerini naklediyor, yer yer de güncel olarak ayetin nasıl anlaşılabileceğini anlatıyor.
Bu yüzden tefsir başlangıç için ideal. Ancak bazı yerlerde hata olduğunu söyleyebiliriz. Mesela
Lokman suresi 34. Ayetin tefsiri şöyle yapılmış:
Sûre, Allah’ın ilminin ve kudretinin kusursuzluğunu özetleyen ve ilâhî bilgi ile insan bilgisi arasındaki büyük farkı gösteren ifadelerle son bulmaktadır. Klasik tefsirlerde bu âyete dayanılarak, kıyametin ne zaman kopacağını, yağmurun ne zaman yağacağını, rahimlerdeki bebeğin cinsiyetinin ve ten renginin ne olduğunu, insanın ileride neler elde edeceğini, gelecekte ne gibi durumlarla karşılaşacağını ve ne zaman nerede öleceğini Allah’tan başkasının bilemeyeceği ileri sürülmüş, dolayısıyla bunlara “mugayyebât-ı hams” (beş bilinmeyen) denilmiştir (meselâ bk. Taberî, XXI, 88-89; İbn Atıyye, IV, 356). Halbuki âyette kıyametin ne zaman kopacağı bilgisinin sadece Allah’a ait olduğu, kezâ hiç kimsenin yarın ne elde edeceğini ve nerede öleceğini bilemeyeceği, dolayısıyla bu bilgilerin de sadece Allah’a ait olduğu belirtilmekte; fakat yağmurun yağma zamanı ve rahimdeki bebek hakkında “Bunları da yalnız Allah bilir” gibi bir sınırlama bulunmamakta; sadece yağmuru Allah’ın yağdırdığı, dolayısıyla zamanını da bildiği; kezâ O’nun rahimlerdekini de bildiği ifade edilmektedir. Bu ifadeden kesinlikle bu iki konuda Allah’tan başkasının önceden bilgi sahibi olamayacağı anlamı çıkmaz; diğer bir ifadeyle âyette diğer üç konudaki bilginin yalnız Allah’a mahsus olduğu açıkça belirtilirken yağmurun vakti ve henüz doğmamış olan bebeğin cinsiyeti ve
