Son yirmi yıldır çocuk gelişimi ve sinirbilim (neuroscience) alanında çalışmalar, çocuğun gelişiminde sevginin vazgeçilmez bir ihtiyaç olduğunu açık seçik göstermiştir. Dokunuş, göz göze bakış, gülümseme, konuşma, kucaklama, okşama, sarılma, öpme çocuğun gelişiminde yeri doldurulamayacak sevgi ifadeleridir. Çocukluğunda doya doya sevilmiş, anne-baba sevgisine doymuş çocuk sakin, bilinçli, huzurlu, güler yüzlü, güvenen ve haline şükreden bir yetişkin oluyor.
Dünyada, kişinin en kötü şartlarda bile yaşamını sürdürmesine, yaşamında bir anlam olduğu bilgisi kadar etkili bir şekilde yardımcı olan başka hiçbirşey yoktur.
Okyanusun ortasında bulunan gemi batmak üzeredir ve kaptanın tüm çabalarına karşın, yolcular gemiyi terk edip denize atlamaya yanaşmamaktadır. Kaptan umutsuz bir biçimde geri dönerken tayfalardan biri yolcuları denize atlamaya ikna edebileceğini söyleyerek kaptandan izin ister. Kaptan 5 dakika sonra bir de ne görsün bütün yolcular birer birer denize atlamaktadır. Kaptan tayfayı yanına çağırır:
"Yahu ne dedin onlara? Ben o kadar şey söyledim kıllarını bile kıpırdatmadılar."
"Akıllarına karpuz kabuğu düşürdüm!"
"Nasıl yani?"
"İngilizlere, 'Sizin gibi soylu insanların batan bir gemide bulunması hiç yakışık almaz' dedim.
"Amerikalılara deniz suyunun cilde ne kadar yararlı olduğunu anlattım."
Kaptan dayanamayıp sorar: "Peki Türklere ne dedin de atlamaya ikna ettin onları?"
Tayfa gülümser: "Bu saatten sonra denize girmenin artık yasak olduğunu..."