Öyle sözcükler vardır ki bize güç verir; öyleleri de vardır ki bırakılmışlığımızı daha da arttırır...
İbn Hazm'ın sayfaları beni çok etkiledi; aşkı, sağaltimi kendi içinde olan, baş kaldıran bir hastalık olarak niteliyordu, çünkü bu hastalığa yakalanan insan sağaltılmayı dilemez; aşk acısı çeken iyileşmek istemez..
Bu bayramda hangi elleri öptü, bana da haber ver. Günahkar dudaklarının siyah lekeler bırakacağı beyaz bir el bulabildin mi? Yoksa sen de benim gibi katrandan ellere mi yapıştırdın kömürden dudaklarını? Yoksa sen de mi çağırdın yardımına çocukları:" Ah çocuklar! kapı kapı dolaşıp, şeker toplayan çocuklar! Bırakın öpelim ellerinizi. Siz bize şeker verin!"
Kim kazandı? Herkes kaybetti.Ölüm kazandı. Mezar taşlarına "Huve'l Baki" kazındı.
Şehrin en güvenilir yeri sence neresidir? Şehrin neresinde kendimizi güvende hissedebilir, mızraklardan ve oklardan emin olabiliriz? Yalnız paltomuzu değil, zırhımızı ve sadağımızı da bırakacağımız kapı hangisidir?Hangi pencere açıldığında rüzgarı bizi üşütmez. Hangi merdiven çıkıldığında yormaz kalbimizi?