“Çıkışı olmayan bir ormanda yaşayan biri olsaydım hayatımı sürdürmeye devam edebilirdim. Ama ben ormanda yolunu kaybeden , bunun için dehşete kapılan ve yolunu bulmak umuduyla oraya buraya koşturan biriydim. Attığı her adımda kafasının daha da karıştığının farkında olan ama elinden oradan oraya koşturmaktan başka birşey gelmeyen biri gibi.”
Okurken bu kadar çok sıkıldığım tek kitap olma ayrıcalığına sahip. Sayfalar geçmek bilmedi. Yinede beğenenler olmuştur, olacaktır illa ki fakat benim için hüsran.