Merve gök
@Merrvegok_
21 Mart 2002
17 okur puanı
Ağustos 2020 tarihinde katıldı
Kişisel fikrim!!!
Bence Beyza Alkoç konuları bakımından ne kadar iyi olsa da bunları işleme bakımından pek iyi değil. Yani mesela bir kitabının konusuna denk geliyorum, 'aaa güzelmiş' diyorum, okumaya başlıyorum, hayal kırıklığıyla doluyorum ve kitapları yarım bırakmayı sevmediğim için bitirene kadar üzülüyorum. Bu kitapta da aynen öyle oldu. Konusu güzelmiş diye başlasam da işlenişini sevmedim. Ama yazara cidden teşekkür ediyorum, bu sefer hiçbir erkek karakteri kadın karaktere kaba davranmıyor. Karantina'daki gibi küfür kullanmıyor ve kadınlar daha az metalaştırıyor. Ama bu kitapta da "zengin, şımarık, sarışın, aptal kız." olmasını ve ona verilen bu aptallığın bu kadar göz önüne konulmasını sevmedim. Hani kızın ki espri falan değil baya baya sanki zekası yokmuş gibi gösterilmiş.
Önce konusuna gelecek olursak;
Birbirinden farklı 5 genç bir televizyon programı sayesinde yerin altında kalıyor. Kitaptan bilgi vermeden söyleyecek olursam kısaca bu. Kitap bu gençlerin başına neler geldiğini anlatıyor.
Duygular iyi verilmemiş, cümleler kendini tekrar edip duruyor, karakterler arası iletişim aşırı yetersiz (bu iletişim konuşmak değil sadece. Birbirleriyle olan bağları yok ama 5 yakın arkadaş gibi gözüküyorlar.) Bir grup kız ve erkek yan yana gelince hemen sevgili olmak zorunda değiller, bu kitapta da bunu verememişler. Keşke biraz karakterler üzerinde dursaydı. Bu 5 karakterden Nisan'ın babasının oyuncağı olduğunu fark etmesi bile o kadar sadeydi ki üzüldüm şahsen.
İyi okumalar.
Hiçbir kitap hakkında "asla okumayın" demeyeceğimi düşünüyordum ama bu kitabı okuyunca yayınevi adına öyle bir hayal kırıklığına uğradım ki kelimelere dökemem bunu. Sırf okunması yüksek
Kitabı cinsellikten ibaret bulanları hayretle izliyorum. Özellikle bu cinselliği yazar aralıksız seks anlatıyor gibi görenler var. Yanlış. Kitaptaki cinsellik, cinselliği kadın ve erkeğin gözünden nasıl gördüklerini toplumun cinselliğe bakışını anlatıyor. Örneğin her 2 tarafta haz alamamanın sebebini karşı tarafa bağlıyor. Genel düşünce olarak erkekler kadınların isteksizliginden yakınırken kadınlar erkeklerin sadece kendilerini düşünüyor olarak sunulmuş.
Tabi konu bununla sınırlı değil. Sınıflar arası farklılık, sosyalizm, bolşevik isyani, sanayileşme gibi bir çok konu okura sunulmuş.
Kitapta en çok dikkat ettiğim kısım karı ve kocanın hem cinsel hem ruhsal uzaklaşmasının ilişkiyi nasıl etkilediği oldu. Cinsel anlamdaki sorunları Clifford'un durumundan çok daha öncesinde ilişkilerini zedelemiş. Clifford'un karısına olan ilgisizliği Lady Chatterley'in uzaklaşmasına sebep olmuş. Sonrasında gelişen uzaklaşma ve düşünce farklılıkları ilişkilerini hepten yok etmiş.
Anlatılan önemli şeylerden biriyse sorunun Connie'nin aldatması değil, işçi sınıfından biriyle aldatması olması. Yani babası, hatta kocası bile bir sevgili bulmasını söylüyor ama bu sevgili işçi sınıfından olunca olay büyük oluyor. Bir dükle, bir vikontla zarar görmeyecek o "onuru?" konu işçi sınıfından biri olunca sorun oluyor. Bu duruma kızmayan sadece babası oluyor. Durum onun umrunda değil.
Kitapta kesinlikle en sevdiğim kısım Clifford'un toplanıp arkadaşlarıyla sohbet ettiği kısımlar. Sanata dair, topluma dair güzel fikirler ortaya sunuyorlar.
Kitabın anlatmaya çalıştığı şey çok anlamlı, bu yüzyılda bile varlığını sürdüren bir sorun. Tüm kasaba deliyken akıllı olan deli diye yaftalanarak hastaneye kapatılıyor. Kitaptaki her karakter önemli bir karakter bence. Ivan ve doktor hariç hepsi akıllıyım diye geçinerek kötülük yapıyor ve insanlar bu kötülükleri bildiği halde gayet normal karşılıyorlar. Haata bakıcı Nikita hastaları döverek zorla parasını alıyor. Haatanedekiler para çalıyor. Bu kötülükler normal gösteriliyor.
Kitapta en çok dikkatimi çeken kısım; sırf eğitimli diye doktora aşırı saygı duyan, her dediğine katılan Mihail'in doktor bir hastasıyla sohbet ediyor diye onu "deli" sıfatıyla yaftalaması oldu. Sırf bir adamla sohbet ediyor diye kabalaştı, kiymet vermeyi saygı duymayı bıraktı. Çok üzücü bir kısımdı burası benim için.
Yani bu hikayenin sonunda anladığım şu ki "ne kadar doğruya gözümüz açılırsa toplumdan o kadar dışlanırız."
