Tabîat’ı seyrede seyrede onunla bir olan doğulu bir bilgeye benziyorlardı ve tıpkı bu bilge gibi, hiçbir dünyevî nimete arzu ve ilgi duymuyor gibiydiler.
Anlaşılan bu dünya cennet falan değil, cehennemin tâ kendisiydi. Cennet olmasaydı, onu icât etmek gerekecekti. Nitekim biri etti ve onu da çarmıha gerdiler.
Eflatun nâm bir feylesof, “bu dünya, fikirler âleminin bir taklididir,” dediğinde, Fars Kralı Dârâ, “nah! Asıl fikirler, bu dünyanın bir taklididir!” Demişti.