…Ne olursa olsun, Doktor Urbino, içine kapanmış bir toplumun önyargılarının dışında kalan iki özgür ve geçmişi olmayan insanın, yasak bir aşkın tehlikesini göze almalarını anlamakta güçlük çekiyordu…
Bir hastanın nesi olduğunu görünüşünden anlayabiliyor, beratlı ilaçlara güvensizliği her seferinde biraz daha artıyor, cerrahinin yaygınlaştığını dehşetle görüyordu. “Bisturi, tıbbın başarısızlığının en güçlü kanıtıdır,” diyordu. Dar bir ölçütle, tüm ilaçların zehir olduğuna, besinlerin yüzde yetmişinin ölümü çabuklaştırdığına inanıyordu.
Saat başı, gizli gizli, bir şey alıyordu, çünkü uzun hekimlik ve öğretmenlik yaşamı boyunca yaşlılığa karşı geçici önlemler için reçete yazmaya her zaman karşı olmuştu: Başkalarının acılarına katlanmak, kendi acılarına katlanmaktan daha kolay geliyordu ona.