Znu

Znu
@Nazliuygur
Reklam
Bir pazartesi günü işe alındım, makalemi yazdıktan üç ay sonraydı. İlk kez kendimi renksiz hissettim, daha doğrusu korkunç bir renk bulamacıydım, tarif edilmesi imkansız, donuk, yeşilimsi bir griydim. Tenim midye kabuğu gibi olmuştu, bedenim kupkuruydu kaslarım hasır gibiydi, içim kapalı otopark gibi kokuyordu.
Şimdi Lora‘yla uzun sessizliklerimizi düşünüyorum. Tıpkı benim olduğu gibi onun da zihninden bir sürü düşünce geçiyordu. Ama ayrı dilde. Bora’yla konuşurken aynı dili kullanıyorduk ama susarken muhtemelen farklı dillere göç ediyorduk, o kendi diline dönüyordu, ben kendi dilimle kalıyordum. Belki de hiçbir zaman aşamadığımız mesafenin sebebi buydu, suskunluktan başka dili konuşmak.
Reklam