Nehir Aslan
@NehirAslan
28 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
Görülecek, işitilecek, tadılacak, okunacak, yazılacak, yapılacak o kadar çok şey birikiyor ki, bundan sonra hayatımın bütün bunlara yetişmeyeceğinden korkuyorum.
Çünkü benim duyguları yaşamaya değil, öğrenmeye ihtiyacım vardı.
"...içimde yarı kalmış bir konuşmanın üzüntüsü vardı."
"Peki, iki gözüm, ne oldu öyle ise? Sen yanına gider git-
mez kız: Vay, nereden çıktın, kâinatın teşekkülü esnasında karanlik älemlerde eş olduğum insan, diye boynuna mi sarıldi?
Buna inansam bile o şişman karınin bu metafizik aşinaliğı pek sükúnetle karşılayacağına inanamam!"
Omer bir sir veriyormuş gibi:
"Akraba çıktık azizim!." dedi. "Ben kıza bakmaktan dünyayi görmemişim, yanindaki kadın bizim mahut Emine teyze imiş.
Küçükhanım da yakın akrabadan Macide Hanım. Konservatuvara gidiyormuş. Bir hafta evvel babası ölmüş. Daha kendisinin
haberi yokmuş."
Sayfa 23
İnsan bazen tıkanır, soluk alamaz olur, ya da içinden birini öldürmek geçer. Derken soluğu düzelir, işleyeceği cinayeti de işlemeden bırakır. İnsan artık bağırmaz, hıçkırmaz, katlanır.
Sayfa 85 - Can Yayınları
