İnsan ölmeden çok önce yaşar ölümlülüğün evrelerini. O esnada ne yaşadığınızı anlatmak istemezsiniz ama bir hastane yatağının duvara ittirilmesini andırır biraz
Bay Walz güldüğünde (şu an olduğu gibi), bir karikatür figürünün tombalak suratına benziyor yüzü. Terk edilmiş değilim ama kendimi neden yapayalnız hissediyorum? Yaşadığı hayatı yeterli bulmayan pek çok insandan biri de Bayan Weiss.
Bilim kurgu pek sevmem saniyordum ama yazarin bu kitabını da beğendim. Dili de konusu da ağır değil rahatça okunabilir. Öyle pek bir derinliği de yok birkaç saatte okuyup okurken üstüne düşünüp geride bırakabileceğimiz bir kitap olduğunu düşünüyorum. Sevgi, nefret, özlem betimlemeleri çok güzeldi bizzat yaşıyormuş gibi hissettim