Semiha
@Nursemiha
Olmak cesareti Kemal Sayar'la tanışma kitabım oldu. Kitaplarını hep okumak istediğim ama ertelediğim bir yazardı. Okuma grubumuzun ilk okuma kitabının da Kemal Sayar'a ait olduğunu duyunca çok sevindim hemen başladım. Okumama vesile olan hocama da teşekkür ediyorum :) Kitaba gelirsek birçok farklı konudan meydana gelen denemeler vardı. Gayet anlaşılır, sade bir dil ile yazılmıştı. Farklı konularda bilgi sahibi oldum ama bazı denemelerin daha uzun olmasını istedim konu hakkında anlatılacak, konuşulacak olan şeyler hala var gibi geldi, daha çok anlatmasını istedim yazarın. Farkındalık oluşturnayı amaçlayan bir kitaptı dikkat etmemiz gereken ama çok gözardı ettiğimiz umursamadığımız olayların mahiyetini vurgulamak istemişti. Okunulması gereken bir kitap diye düşünüyorum. Kemal Sayar'ın diğer kitaplarını da okumayı istiyorum ilk okuduğum kitabıyla bende güzel etkiler bıraktı. Daha çok Kemal Sayar, daha çok güzel kitaplar okumak umuduyla...
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bildiğimiz Âdem ile Havva, Habil ile Kabil hikayesi.Ama çok farklı bir anlatım ile. Nazan Bekiroğlu'nun okuduğum ikinci kitabı La' ya başlarken çok sevdiğim üslûbu ile yazdığını biliyordum ama böylesi şahaneliği de beklemiyordum. Hayran kaldım okuduğum sayfaları, satırları tekrar tekrar okudum okudukça tekrar hayran kaldım. Habil ile Kabil olayında daha önce böylesine etkilenmemiştim. Sanki karşımda birisi anlattı da ben de soluksuz onu dinledim. Ne ara o kadar çok sayfayı okudum ne ara bitti anlamadım. Su gibi aktı denir ya aynen su gibi aktı. Okuduğum kitaplar arasında en çok etkilendiğim kitap oldu diyebilirim. Çok sevdiğim satırlarla son vereyim incelememe;
Yo! Rab mühlet verirdi ama ihmal etmezdi.
Kimsenin âhı kalmazdı kimsede
Karıncanın Süleyman üzerindeki hakkı kimden sual edilecekti?
Öyle bir kitaptı ki okurken içinde bizzat yaşadım.Öyle yaşadım ki Oruzkuldan nefret edip, Momun Dedeyi çok sevdim, saygı duymayanların yerine de saygı duydum ve her sözünü dinledim, her hareketine dikkat ettim. Bekey teyzenin çığlığının gelmesinden çok korkup, Ninenin söylenmelerinden başım ağrıdı kaçacak yer aradım. Çocuğun saflığına temizliğine dedenin sözünden çıkmayışına, kayaya bile değer verip ona bir isim vermesini takdir ettim ve çok imrendim.
Tabi Cengiz Aytmatov sembollerle bazı olaylara dikkat çekip anlatmaya çalıştı. Üzerinde düşünülmesi gereken bir kitaptı. Anlatılmak istenen sadece o 184 sayfa değildi.
Başlarken kitabın en başında başlıca kişilerin tanıtımını görünce gözüm korktu çünkü karakterler fazla ve hepsi birbiriyle bağlantılı. Kişileri tanısam da aradaki bağlarını hep unutacağımı düşünüyordum. Ama yazar öyle güzel anlattı ki olayların içinde yaşadım ve şimdi karakterlerin hislerini, duygularını bile çok iyi biliyorum. Olaylar iki ev arasında geçti insanlar da hep o iki evin bireyleriydi. Bazen olaylar çok hızlı ilerliyor kitabın sonlarına olay kalmayacak diye düşündüm ama her bir olay bitişinde daha garip bir olay başladı. Karakterlere karşı bazen çok kızdım bazen güldüm bazen de şaşkınlık içinde kaldım. 390 sayfada dolu dolu geçti. Kitap okumanın en güzel yanı bu belki de ; Birçok insanla tanışıp duygularına ortak oluyorsun. ^^
Zarifoğluna karşı ayrı bir sevgim ve ilgim oluştu son zamanlarda eskiden sözlerinden tanırdım ama şiirlerinin kapalılığından sanırım kitaplarını okumayı hep erteledim. Şu an keşke ertelemeseydim diyorum... Bu kitabında kullandığı samimi dili, verdiği tavsiye öğütleriyle daha da bağladı kendisine. Okuyucusuyla konuşurcasına yazmış her şeyi. Okuyucusuna bir şeyleri fark ettirmek çabasına girmiş ısrarla.
İçeriği olarak bazı olayların o şekilde yaşanmış olması,bunların üstünün kapatılması, insan hayatının bu kadar basit sayılması fazlaca üzdü beni. Görüşleri ve tavrını net şekilde ifade etmiş Zarifoğlu. Olayları anlatırken her detayını ayrıca belirtmesi de gayet güzeldi. Bazı denemelerinden sonra hemen başka denemeye geçilmiyordu düşünüp yorumlanması gerekiyordu bazıları da üzülüp boşluğa bir süre bakmadan geçilemiyordu. Beni en çok etkileyen "Geniş Hayal Gücü " denemesi "Sütçü İmam" denemesi ve Hama şehri Afganistan olaylarıydı.
Zarifoğlunu görüp onu dinlemeyi gercekten isterdim.
