Yazar:
Nuri Pakdil
Tahmini Okuma Süresi:
1 sa. 44 dk.
Sayfa Sayısı:
61
Basım Tarihi:
2011
İlk Yayın Tarihi:
1997
Yayınevi:
Edebiyat Dergisi Yayınları
ISBN:
9789757013068
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Nuri Pakdil'in tarzı hoşuma gidiyor. Bu eser; tiyatro türünde yazılmıştır.
Metaforlarla süslü bir eser olup, sayfa sayısı az belki ama insanın içini kıpırdatan bir eser...
İlk defa tiyatro okudum. Nedendir bilmem ama tiyatro okumaya hep önyargılı davranmışımdır. Simdi ise ne kadar yanlış davrandığımın farkına vardım. Nuri Pakdil yine kendine özgü, gayet anlaşılır diliyle yazmış kitabını. Nuri Pakdil okumaya doyamıyorum öyle akıcı öyle bağlayıcı ki. Kitapta insanlara çok önemli mesajlar veriyor. Şeytan ve insan arasındaki ilişkiyi 3. kişi dilinden anlatmış. İnsanda okurken çok kez farkındalık oluşturuyor, kendi kendine sorması gereken soruları soruyor. Daha da çok Pakdil okumalısın diyor yani :)
Tırnaklarımızla oyamaz mıyız anlamsızlığı?Edebiyat
Biraz ilerideki bir çiçeğe varsak mı? Belki bir kırlangıca rastlarız. Olasılık. Belki bir çocuğa...
Sıkışıp kaldık bir gürültünün ortasında değil mi? Derinleşen içsizlik ve gürültü sıkıştırıyor mütemadiyen. Dağlar doğursa, çocuk dağlar mavi bir boru olsa da, yürüsem içinde, tam da şu vakit. Kalbim bir kristaldir, insan umudumu almaktadır ben Korku'ya sığındığımda... Bir sığınak benim için Pakdil; tüm pencerelerim birbirine girmiştir, şimdi mağmum bir darağacı hepsi, boynumda bir ölüm çıngırağı, ne vakit yaşamak direncim azalsa eşiğine atarım kendimi... Kalbimle aynı hizada yürümek; varırsa yolum bir olasılık. Belki bir çiçek, belki bir kırlangıç diyerek...
Her okuduğum kitabı en sevdiğim oldu. Şimdi Korku uzun süre başucumda duracak bilirim, iyice ruhuma sindirene kadar, yaşamak telaşım yolunu bulana, gönlüm satırlarında dinlenene kadar... Her sabah zaman denen tuhaflıkla görüşmeyi düşünüyorum mesela. Alnımdaki anlamak izlerinden içimin kaygan yollarında yürümek sonra... İçimden çıkıp gürbüz kelimelerle dolaşmak insan arasında. Palyaçonun oyunlarını düşünmek. Düşle aramı sıkılaştırmak, biraz atları ve düşlerini düşünürüm belki.
"Düş görmesem birkaç gün, kelebek tozu yığılır böyle önüme"
Sizi bu güzel kitapla baş başa bırakıyorum; bense izin verirseniz, şuracıkta, kendi kendime düş görmek istiyorum ...
Üstad'ın insan, palyaço(şeytan) ve yorumcu üçlemesiyle, insanın modern hayattaki konumuyla aslolan konumu arasında sorgulatıcı mahiyette diyalogları içeren kısa bir tiyatro eseri.Köşeye sıkışan insanı gördüğünde onu büyük bir av olarak gören palyaçonun kalbimize çaktığı çivileri, insan, ustalıkla bir teknik uygular da kendini ipe karşı konumlayıp dirençli oldu mu aydınlığıyla palyonçoyu uzaklaştıracaktır.Tekrar tekrar sorgulatır.
Çağın Hastalığı MerhametsizlikEdebiyat
Korku. Üç karakter var kitapta. İnsan, Palyaço ve Yorumcu. Kitap; tiyatro eseri olmasından dolayı parantez içi cümlelerde oyuncuların duruşları, halleri ve hareketleri tasvir edilmiş. Bu tasvirler diğer tiyatro eserlerinde bulunan tasvirlerden ayrı olarak, konun anlaşılmasında çok büyük etkiye sahipler.
Dünya hayatı bir oyun ve oyalanmadan ibarettir. Her gelen oyunla oyalanıyor ve gidiyor. Çoğu zaman da Palyaçolar oyalanmak için insana kemik atıyor. Değil sımsıkı sarılmak, ipin ucunu kaçırmış insan. Uzatılmışken göklerden Allah’ın ipi, sarılmak için ne bekliyorsun? Palyaçoların fısıldadığı kuşkulara düşmek ne korkunç. Uyanışa koşmalısın. Günümüz haz ve hız çağında Palyaço bir değil belki bin. Onların sana sunduğu taştan kalplere aldanmamalısın. “Elinizi götürünüz kalbinizin olduğu yere. Bomba mı taşıyorsunuz aşk mı? Yumuşak bir yere mi dokunuyorsunuz yoksa çok sert bir taş parçasına mı? Ama onun öz görevi çok yumuşak kalmaktı.” diyor üstad. Şimdi ellerimiz kalplerimizde. Şefkatten ve merhametten uzaklaşmış bir kalp ne kadar yumuşak kalabilir ki? Çağın hastalığı merhametsizlik.
Kitap, insanın şeytan ile olan diyaloğunu farklı bir dille ortaya koyuyor. İnsan ve şeytan dışında kalan üçüncü karakter Yorumcu, konunun anlaşılmasında bize oldukça yardımcı oluyor. Korku günümüzün hazza dayalı yaşamında tepetaklak olan insana “kendine gel” çağrısında bulunuyor.
“Boynunda ölüm çıngırağı” sözleriyle başlıyor yazar zamanı tanımlarken. Doğduğu anda başlar insanın ölümü, hayatı boyunca boynunda taşır bu çıngırağı. Mahşer anına kadar, insanın Allah’a inanma sürecini,izlediği yolu farklı bir bakış açısıyla anlatıyor Nuri Pakdil. Uzun ince bir yoldan İnsan,Palyaço ve Yorumcu giriyor sahnemize.
İnsanın “düş” ve zaman içerisinde bir yerden bir yere doğru kaydığını, palyaçonun insanı av olarak gördüğünü okuyoruz. Yorumcu ile birlikte sorguluyoruz ve düşünmenin yollarını arıyoruz.
Düşündükçe var olacağız diyor yazar.Biriniz başarırsanız hepimiz başaracağız. Üzerimizi saran örümceklerden kurtulursak işte o zaman göreceğiz ışıltılı böcekleri!
Puan vermedi·61 syf.··
Beğendi
·2024 50. kitabı
·1 saatte okudu
·Okunma: 20 Temmuz 2024 11:11
Korku, Nuri Pakdil'den okuduğum ikinci tiyatro eseri. İlki Umut idi. Ve orada şöyle bir cümle geçmekteydi:
"Yorulduk. Âdem ile Havva'nın dünyaya inişlerinden beri durmadan yürüyoruz."
Bu eserinde ise "İnsanla birlikteydim yukarıda. Orada. İndik." diyen ve inince de durmadan yürüyen insanoğlunun doğru yolunun üzerinde oturacağı bildirilen (bkz. A'raf, 7/16) şeytan (metindeki ismi ile Palyaço) ile ilişkisini 3. bir kişiyi -Yorumcu- dahil ederek anlatmaktadır. Modernitenin rüzgarı ile daha fazla savrulan insana, evet şeytan/palyaço var ama onun var olduğu gibi göklerden gelen bir ip (din) de var, hakikatini işaret etmekte ve ona Yorumcunun diliyle şöyle seslenmektedir:
"Arayalım bir kezliğine düşünmenin yolunu. Çok iz olmalı alnımızda ona dair. Hiç iz yok şimdiki zaman insanının alnında. Hangi iz? Kütük sanki! Dağlarda o izi görüyorum da insanlarda göremiyorum. Özenle irdelenmeli. Zorlukla geldim buraya. Yollar çok kaygan. Bir deneme yapıyorum içimi dinlemek için. Başaracak mıyım? Ben başarırsam hepimiz başaracağız. Biriniz başarırsanız hepimiz başaracağız. Duraklayan yitirir bu deneyde. Ateşlenmemiş roketlerini bekleyen bir uzay içimiz. Ateşlesek mi bu roketleri?"
Yazarın tiyatro eserlerini okumak harika, yazar kendine özgü, gayet anlaşılır diliyle kaleme almış eserini.
Nuri Pakdil kullandığı dil akıcı ve öykülemesi öyle içten ve samimi olduğu için okumaya doyamıyor ve kitabın nasıl bittiğini anlamıyorsunuz.
Yazar bu eserinde içerik olarak kısaca özetler isek,insan hayatının önemli çekişmesi olan şeytan ve insan arasındaki geçen olaylar sarmalını, ilişkiyi farklı bir gözle 3. kişi dilinden kaleme almıştır.Yazar bu eseriyle sanki günümüzde insanoğlunun hazza dayalı günümüz yaşam tarzına maruz kalan ruhlarımıza gerçekleri hatırlatmaya çalışmıştır.
iyi okumalar...
Yazarın Umut kitabından yazım tarzını hatırladığım için bunu okurken yine sahneye çok görev düştüğü halde diğeri kadar zorlanmadım. Önce insanın, sonra da görevi insanla Tanrı arasındaki
konumu bozmak olan Palyaço’nun sorgulaması var. Palyaço ve insan ilişkisini anlatıyor. Güzel cümleleri vardı, kitabı okumak keyifliydi.
Geçen senemin kasımını süsleyen bir kitapmış. Tiyatro eserlerinden. "Sözcük de, bir yük taşımak için varoldu başlangıçta. İNSANdan önce" evet en ağır, derin yükleri taşıyan kelimeler Pakdil'in olsa gerek çoğunlukla. Yine incecik, bir nefeste okunan, üzerine sayfa sayısından daha fazla zaman koyulması gerekenlerden. Tiyatro deyince tam tanımlayamadığını düşünüyorum. Nuri Pakdil'in tarzı okunmadan anlaşılmaz. Tiyatro eserleri arasında da en bende karşılık bulan kitabı sanırım. Tanışma kitabı değil.
Yazar Hakkında
Nuri PakdilYazar · 43 kitap
1934 Maraş doğumlu. İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesini bitirdi. İlk çalışmalarını, şiir ve deneme türlerinde Maraş'ta, Demokrasiye Hizmet gazetesinde yayımladı. Lisedeyken Hamle adında bir dergi çıkardı (1954/55). İstanbul'da bir haftalık dergide sanat sayfaları düzenledi (1964). Edebiyat dergisini (Şubat 1969) ve Edebiyat Dergisi Yayınları'nı (1972) kurdu. Nuri Pakdil'in ve Edebiyat Dergisi Yayınları'nın ilk kitabı Batı Notları'dır. Edebiyat Dergisi, kimi aralıklarla uzun yıllar sürdürdüğü yayınına, Aralık 1984'te ara verdi. Edebiyat Dergisi Yayınları, 1972-1984 yılları arasında, 18'i Nuri Pakdil imzasını taşıyan, 45 kitap yayımladı.
Nuri Pakdil, 28 Şubat 1997 tarihinde Edebiyat Dergisi Yayınları'ndan yeniden kitap yayımlamaya başladı. Sitemizin güncellendiği tarihe kadar, daha önce yayımlanan 5 kitabın yeniden çalışılmış basımı ve 12 yeni kitabın ilk basımları yapıldı.
Kültür ve Turizm Bakanlığı Kültür ve Sanat Büyük Ödülü'ne layık görüldü. Kasım 2014'te Necip Fazıl Saygı Ödülü'nün ilkini aldı. Aynı yıl yaptığı bir açıklamada "muhafazakar değilim devrimciyim" ifadesini kullanarak sağcı veya solcu olmadığını belirtip "İslamcı" olduğunu niteledi. "Özgürlükçü, emekten yana olan dinden yanayım." şeklinde ifadeleri de mevcuttur. Pakdil, marksizme ve komünizme yakınlık hissetmediğini fakat ilgiyle izlediğini de açıkladı.
Yazarlığı boyunca 16 müstear isim kullanan Nuri Pakdil'in en çok tercih ettiği ise "Ebubekir Sonumut" olmuştur.
85 yaşında üst solunum yolları enfeksiyonu nedeni ile tedavi gördüğü Ankara Şehir Hastanesi'nde vefat etti.
Kitapları
Harikalar Tablosu / Prevert, Oyun/Çeviri, Temmuz 1974.
Ay Operası / Prevert, Şiir/Çeviri, Nisan 1975.
Biat II, Deneme, Ocak 1977.
Bağlanma, Deneme, Şubat 1979.
Bir Yazarın Notları II, Deneme, Aralık 1980.
Put Yapımevleri, Oyun, Nisan 1980.
Biat III, Deneme, Nisan 1981.
Anneler ve Kudüsler (Şiir)
Bir Yazarın Notları III, Deneme, Mayıs 1981.
Kasırganın Çatırtıları / Guillevic, Şiir/Çeviri, Mayıs 1981.
Bir Yazarın Notları IV, Deneme, Eylül 1982.
Kalbimin Üstünde Bir Avuç Güneş, Oyun, Haziran 1982.
Edebiyat Kulesi, Deneme, Şubat 1984.
Sükût Sûretinde, Şiir, Şubat 1997.
Derviş Hüneri, Deneme, Mart 1997.
Batı Notları, Gezi-İzlenim, Mart 1997.
Arap Saati, Deneme, Mayıs 1997.
Umut, Oyun, Haziran 1997.
Ahid Kulesi, Şiir, Haziran 1997.
Korku, Oyun, Ağustos 1997.
Klas Duruş, Deneme, Ekim 1997.
Arap Şiiri (Güldeste) I, Şiir/Çeviri, Haziran 1998.
Arap Şiiri (Güldeste) II, Şiir/Çeviri, Haziran 1998.
Kalem Kalesi, Deneme, Ekim 1998.
Bir Yazarın Notları I, Deneme, Mart 1999.
Osmanlı Simitçiler Kasîdesi, Şiir, Temmuz 1999.
Otel Gören Defterler 1: Çarpışan Sesler, Deneme, Aralık 1999.
Otel Gören Defterler 2: Yazının Epik Resmi Çekildiği Sırada, Deneme, Mayıs 2000.
Otel Gören Defterler 3: Büyük Sorgu, Deneme, Kasım 2001.
Otel Gören Defterler 4: Simsiyah, Deneme, Nisan 2002.
Otel Gören Defterler 5: Ateş Hattında Harf Müfrezeleri, Deneme, Ocak 2003.
Otel Gören Defterler 6: Yazmak Bir Mûcize, Deneme, Haziran 2005.
