Nuray Yıldız
@Nyyildiz
BUÜ İMÖ EBYÜ hukuk
instagram.com/yildizca_matema...
Lisans
68 okur puanı
Eylül 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bu dünyanın bize yurt olmadığını, yaramız sızlamaya başladığında anlıyoruz.
Nuray Yıldız
Sızı dinince tekrar dünyanın bize yurt olduğu yanılgısına kapılıyoruz.
Reklam
İnsanlığımı Yitirirken - O. DAZAI /Mutlu görünen mutsuzlar için!Edebiyat
Nereden başlayacağımı bilemediğim bir incelemeyi yazmak için aldım kalemi, kağıdı elime. Yazıp yazıp siliyorum, başkahraman ayrı, onun içimizde hep var olun kişiliği ayrı hikâye...
Hiç fark ettiniz mi?
En çok gülen insanların birçoğu aslında içlerinde en büyük acıyı barındıran insanlar. En büyük soytarılar, kendileriyle başbaşa kaldıklarında dünyanın en mutsuz insanları. Bir maske dış görünüş adeta... İçinde yanan ateşi dışa vurmamak ya da içinle birlikte dışını da yakmamak için kullanılan bir maske. İnsanın ömrünü tüketen ve günün birinde patlak verdirecek olan bir maske. Yaşından önce yaşlandıracak, gününden önce öldürecek bir maske...
"Bu yıl yirmi yedime basacağım, saçlarım çoktan ağardı, çoğu kişiye kırkını aşmış gibi görünüyorum."
Osamu Dazai
Japon edebiyatının en önemli, en çok tartışılan, en farklı yazarlarından.
Ve ne yazık ki sonu intihar ile biten yazarlardan... Bireyin iç dünyası, yalnızlığı, topluma uyum sağlayamaması ve onların beklentilerini karşılayamamasına değiniyor eserlerinde. Ve bunda başarılı olmasının nedeni o bireyin "kendisi" olması. Otobiyografik eserler kaleme alıyor, 
Nilgün Marmara misali, göz göre göre gidiyorum diyor ve bazı gidişlerin önüne geçilemiyor. Onu okuduğunuz, kahramanları ile tanıştığınız zaman intihara sürükleyen yola tanıklık edebiliyorsunuz. Ne demişti kıymetli bir yazar: "Dünya hassas kalpler için cehennemdir." Ve kendisi de görüyor bunu: "Cehenneme inanabilirdim ama cennet fikrini aklım hiç almıyordu."
Günlüklerden oluşuyor eser. Başkahramanın kaleme aldığı. "Günlerini nasıl pes etmeden, umutsuzluğa kapılmadan, intihar etmeden, akıllarını kaçırmadan, hatta politik meseleleri tartışmaya devam ederek geçirebiliyorlar?" Aslında sağlıklı ruh haline sahip insanlar bile gün içinde pes ediyor, umutsuzluğa kapılıyor, aklını kaçıracak gibi
Osamu Dazai
Japon edebiyatının en önemli, en çok tartışılan, en farklı yazarlarından.
Ve ne yazık ki sonu intihar ile biten yazarlardan... Bireyin iç dünyası, yalnızlığı, topluma uyum sağlayamaması ve onların beklentilerini karşılayamamasına değiniyor eserlerinde. Ve bunda başarılı olmasının nedeni o bireyin "kendisi" olması. Otobiyografik eserler kaleme alıyor, Nilgün Marmara misali, göz göre göre gidiyorum diyor ve bazı gidişlerin önüne geçilemiyor. Onu okuduğunuz, kahramanları ile tanıştığınız zaman intihara sürükleyen yola tanıklık edebiliyorsunuz. Ne demişti kıymetli bir yazar: "Dünya hassas kalpler için cehennemdir." Ve kendisi de görüyor bunu: "Cehenneme inanabilirdim ama cennet fikrini aklım hiç almıyordu."
Günlüklerden oluşuyor eser. Başkahramanın kaleme aldığı. "Günlerini nasıl pes etmeden, umutsuzluğa kapılmadan, intihar etmeden, akıllarını kaçırmadan, hatta politik meseleleri tartışmaya devam ederek geçirebiliyorlar?" Aslında sağlıklı ruh haline sahip insanlar bile gün içinde pes ediyor, umutsuzluğa kapılıyor, aklını kaçıracak gibiNuray Yıldız
Bu kitabı okuduğumda karaktere çok kızmıştım. O mutsuz olmayı seçmişti. " Kendini hiç bulmak istemedin ki!" , demiştim kahramana. Fakat hayatı sindirdikçe farkediyor insan bazı şeyleri. Haklısınız kolay olmuyor insanlığın yitirilişi.
Ne yaparsan yap pişman öleceksin. Belki yaptıklarından belki yapmadıklarından!Edebiyat
Yayınımıza Dostoyevski’ye atfedilen sözle başlıyoruz.
Sahi, insan yaptıklarından mı pişman olur yoksa yapmadıklarından mı? Siz hangisisiniz, hayata karşı temkinli davranan mı yoksa “Yaptıklarımdan pişman değilim aklım hala yapmadıklarımda,” diyenlerden mi?
Eseri okumanın bu soru üzerindeki düşüncelerinizi derinden etkileyeceği düşüncesindeyim. “Bir hayatı yaşamayı denemenin, denememekten daha az pişmanlık vereceği. Her şeye rağmen hem de.” Her şeye… getireceği bütün sıkıntılara, olumsuz sonuçlara ve kayıplara… Yaşamadan beklemek nereye kadar ki? Neyi bekliyoruz? “Ama sanırım en kötüsü beklemekti. Ne beklediğini bilmeden beklemek.” 
Emrah Serbes’in bir sözü var, yıllar önce okuduğum ve sonuna kadar katıldığım: “Yanlış yolda yürümek doğru yolda beklemekten iyidir oğlum. Spermden mezara kadar.”
Unutma Beni Apartmanı
Öyle anlamlı bir ismi vardı ki beni kendine kendine çekti. Sonra üşenmedim internetten araştırdım, gerçekten var olan, yazarın dahi zaman zaman uğradığı bir apartman. Tarihe inat ayakta duranlardan… Ve bir kahraman: Süreyya. Yazarın hangi kitabını okusam ailesinden yaralı insanlara denk geldim. Tutunacak dalı kalmayıp yollara düşen, düştüğü yollarda bolca düşen… Ev kitabında da aynı kavramı sorguluyordu: “Bir aileyi aile yapan nedir?” Öncelikle var olması değil mi? Annesinin sesini ilk defa 43 yaşında duyuyor Süreyya ama farkında olmadan annesinin kaderini yaşıyor. 
Aşk-ı Memnu’nun Bihter’ini hatırlar mısınız? Annesi gibi olmak istemedikçe ondan başkası olamayan bir kadın. Bir söz var, kimindir bilmem: “Kızlar annelerinin kaderini yaşarlar.” Katılmak istemedikçe katıldığım, görmek istemedikçe şahit olduğum. Galiba bir ailenin kapısından mutsuzluk girdikçe kaç kuşak geçse çıkmıyordu.
Hiç durup durup bir konuyu araştırdığınız oluyor mu? O konularda okumalar yaptığınız, bolca
Emrah Serbes’in bir sözü var, yıllar önce okuduğum ve sonuna kadar katıldığım: “Yanlış yolda yürümek doğru yolda beklemekten iyidir oğlum. Spermden mezara kadar.”
Unutma Beni Apartmanı
Öyle anlamlı bir ismi vardı ki beni kendine kendine çekti. Sonra üşenmedim internetten araştırdım, gerçekten var olan, yazarın dahi zaman zaman uğradığı bir apartman. Tarihe inat ayakta duranlardan… Ve bir kahraman: Süreyya. Yazarın hangi kitabını okusam ailesinden yaralı insanlara denk geldim. Tutunacak dalı kalmayıp yollara düşen, düştüğü yollarda bolca düşen… Ev kitabında da aynı kavramı sorguluyordu: “Bir aileyi aile yapan nedir?” Öncelikle var olması değil mi? Annesinin sesini ilk defa 43 yaşında duyuyor Süreyya ama farkında olmadan annesinin kaderini yaşıyor. Aşk-ı Memnu’nun Bihter’ini hatırlar mısınız? Annesi gibi olmak istemedikçe ondan başkası olamayan bir kadın. Bir söz var, kimindir bilmem: “Kızlar annelerinin kaderini yaşarlar.” Katılmak istemedikçe katıldığım, görmek istemedikçe şahit olduğum. Galiba bir ailenin kapısından mutsuzluk girdikçe kaç kuşak geçse çıkmıyordu.
Hiç durup durup bir konuyu araştırdığınız oluyor mu? O konularda okumalar yaptığınız, bolcaNuray Yıldız
Tesadüfen denk geldiğim bir okur ve çok güzel bir kalem, emeğinize sağlık.
"Gerçeği bilmek her zaman iyi sonuç vermiyor, bazı şeylerin gizli kalması daha iyi. "
Çikimanki isimli okura yanıt verildi
Nuray Yıldız
Çünkü her gerçek her kulağa göre değildir
Umberto Eco "Gülün Adı"
Reklam