''Nen var Zeze?”
”Hiç. Şarkı söylüyordum.”
”Şarkı mı söylüyordun?”
”Evet.”
”Öyleyse ben sağır olmalıyım.”
İnsanın içinden de şarkı söyleyebildiğini bilmiyor muydu yoksa? Bir şey demedim. Bilmiyorsa bunu ona öğretmeyecektim.
İnsan mutluluğa da mutsuzluğa da alışır. Alışamadığı tek şey yalnızlıktır.
Ne kadar alışmış gibi yapsa da insan
Her kalp en sonunda bir kalbe karışır...