Özlem Kale

Kimseye minnetsiz yaşamak yeter bana.
Yüzüme bir daha çiçekli masa örtüleri sermeyeceğim. Sokakta kuş ölüsü bulmuş çocuk gibi ağladım. Söz dedim, söz verdim. Yüzüme bir daha çiçekli masa örtüleri sermeyeceğim.
Bir tezgahtar parçasıyım ben Üç kuruşluk acıya müdahale edemem
Yaşasaydın, hayatının ortasına Güller yığan bir adam olsun isterdim babam.
İnsan kaybolmayı ister mi? Ben işte istedim bayım. Uzaklara gittim