Kanılara varmış insanlar, değerlilik ve değersizlik konusunda söz konusu bile olmazlar kanılar tutsaklıklarıdır. Şu, yeterince uzağı göremez; bu, kendi altını göremez: oysa değer ve değersizlik konusunda söz sahibi olmak için, kişinin beşyüz kanıyı kendi altında görmesi gerekir, ardında görmesi gerekir...
Kanla işaretler yazarlar yürüdükleri yolda, ahmaklıkları da onlara öğretir ki, kişi kanla hakikati kanıtlar.
Oysa kan, en kötü tanığıdır hakikatin; en saf öğretiyi bile zehirler, yürek çılgınlığına, yürek nefretine dönüştürür.
Günah, bir kez daha söyleyelim, bu, insanın her türlü yücelme ve soylulaşma durumlarını olanaksız kılmak için icadedilmiştir; rahip, günahı icadederek, egemen olur.