Selîmî
@Pervaneler
Ne kendi eyledi râhat ne halka verdi huzûr
Yıkıldı gitdi cihandan dayansın ehl-i kubûr
Lâedrî
Ne kendisi rahat etti ne de halka huzur verdi. Bu dünyadan yıkılıp gitti. Allah kabir ehline sabır versin.
Ya Rab, to merâ be-nefs-i tennâz medeh
Báher çi coz-ez-tost, merâ sâz medeh
Men der-to hemî-gorîzem ez-fitne-yi hiş
Men ân-ı toem, mera be-men baz medeh
Mevlânâ
Ya Rabi Beni, bu alaycı nefsin elinde bırakma.
Beni, senden başkasıyla uzlaşmak zorunda bırakma.
Ben, nefsimin fitnesinden daima sana sığınırım.
Ben, seninim, beni tekrar bana bırakma.
Olmakda derûnunda hevâ âteş-i sûzân
Nayın diyebilmem ki ne hâlet var içinde
Nedîm
Hava onun içinde yakıcı bir ateş hâline geliyor. Bu ney'in içinde acaba nasıl bir hål var, anlatamıyorum.
Kalem kec-dil mürekkeb rû-siyeh kâğıd dü-rû bilmem
Kimi etsem o şûha arz-ı hâlim yazmada mahrem
Nâbî
Kalem garazkâr, mürekkep kara yüzlü, kâğıt ikiyüzlü... Ben bunların hangisine güvenip de sevgiliye hâlimi arz etmek için yazacağım mektupta araç olarak kullanayım?
Urmasın el hançer-i bürrâna zahmet olmasın
Cânı teslîm eyleriz cânâna zahmet olmasın
Neyli
Sevgili, keskin hançerine elini uzatıp kendisini yormasın. Biz sevdiğimize canımızı kendimiz teslim ederiz, ona zahmet olmasın.