Selîmî
@Pervaneler
El benim dâmen senin ey rahmeten li'l-âlemîn
Şöhretim isyân benim sen afv ile meşhûrsun
Itri
Ey âlemlere rahmet olarak gönderilen efendim! Günahkar el benim, sığındığım etek ise senindir. Senin eteğine sığınıyor, sana güveniyor, senden medet umuyorum. Ben istikamet sahibi bir müslüman olamamakla ve sürekli isyan etmekle biliniyorum; ama Sen affetmekle meşhursun. Beni affet de bana şefaatin nasip olsun.
Bahr isen de katre-i nâçîz göster kendini
Gönlüne gir ey gönül ol goncanın şeb-nem gibi
Şeyhülislâm Yahyâ
Ey Yahya!
Sen deniz kadar büyük bile olsan kendini aciz bir damla gibi göster.
Ey gönüll Böylelikle henüz açmamış bir gül olan sevgilinin gönlüne bir çiy tanesi gibi gir.
Çünkü goncanın gönlüne yalnızca çiy tanesi girebilir.
Berk-rå der-hirmen-i merdum temâşâ kerdeest
Ân ki pindared ki hâl-i merdum-ı dunyâ hoşest
Sa'ib-i Tebrizi
Halkın harmanındaki ışıltıyı, alevi seyreden kişi, dünya halkının halinin hoş olduğunu, onların eğlendiğini zanneder. Oysa onlar harmandaki yangını söndürmek için uğraşıyorlar.
Kış geldi firâk açmadadır sîneme yara
Vuslat yine mi kaldı güzel fasl-ı bahara
Saffet Bey
Kış geldi. Ayrılık gönlüme yaralar açıyor. Ey güzel! Vuslat yine mi bahar mevsimine kaldı?