Rojda Özer
@Rojdaozer
Ma’tûn hayât
Bir hikaye, yaşanmış ve kişisel olsa bile, bir kez dilden geçince,kelimelere bürününce artık bize ait olmaktan çıkar, o artık gerçeklik kadar kurmacanın da düzenine aittir
Rojda Özer
, bir kitap okudu9/10
Beğendi
·26 saatte okudu
·Okunma: 05 Ocak 2026 01:35
·2026 1. kitabı
İnsanın kendi kendisiyle başbaşa olması, her zaman
yalnızlık değil. Yalnızlığın korkunçluğu, başkalarının
varlığını hissetmekte yatıyor.
Kadere inanmam, benimkisi alınyazısı
Bir kış günü, gece vakti
Göğe toprağa yazdım bu şiiri
Son soluğumu sana bağışladım
pencere
Pencerene kar buğusu bıraktım
Belki adımı yazarsın diye
Belki resmimi çizersin diye
Pencerene kar buğusu bıraktım
Külüm şenlendi, kanım ısındı yine
Neye baksam kar, neyi görsem kardan
İplik iplik tütüyorum göğün bacalarından
Belki beni seversin diye
Kar soludum sanki, kar açtım
Pencerene kar buğusu bıraktım