Rumeysa Kavraal
@Rumon
22 okur puanı
Haziran 2022 tarihinde katıldı
Umutsuz değil, umarsızım şu anda Ne çiçeklerde payım var, Ne şu suskun taşlarda ...
Acıdan kurtulmaya yeltendiğim zamanlar Acı olduğumu anladım Dünya bunu bilmiyor ...
Ben insanlığın çocukluğuyum Ve yaşlılığıyım sırasında.
Varsam varımdır.
Yoksam, hiç olmamisimdir.
İnan zamanı tutamıyorum.
Kaçıp giderken avuçlarımdan.
İnsan biraz utanır,
Ya da korkar bilmiyorm.
Bı duygusu olmalı,
İyi ya da kötü bilmiyorum.
Hani lirik şiirleri bilir misin?
İnan yok öyle bir amacım.
Ne duygum belli ne de kaçamak bakışlarım.
Çok derin yaşıyormuşum,
Nerden biliyorsun,
Hissettiğim yorgunlukları...
İnan gelmiyor içimden,
Sevmek ya da sevilmek,
Yok olmak istiyorum,
Sessizce giderek...
İnan dayanmıyor kalbim,
Çok büyük değil aslında,
Sığmıyor ama ,göğüs kafesimin altına...
Yaşamak güzel şey derler,
Haklılar bir bakıma.
Nerden ve nasıl
Baktığına göre değişir yalnızca.
Gökyüzü aynı
Yıldızlar aynı
Ay hep oynatıyor başını...
Bı o yana bi bu yana.
Silerken gözyaşımi...
Cebimde kelebek ölüleri, Ağzımda tütün kokusu Turuncu sokak l ardan denize uçan Soluk bir gölgeydim Dalgın ve kimsesiz ...
Sonun sonsuzluğundayım Ufkun çok ötesinde.
Geçip giderim dünyanızdan Bir yıldız gibi akarım Yanarım kendimce.
Ve bu dünyada Tepeden tırnağa yürek olmasını bilenler Hep selden kaçarken Tufana kapılacak