Zühre
@Sanatseven
Lâedri
26 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
İşte yazın son gülüdür bu,
Uzakta yapayalnız açılıp duran
Sevdiği bütün dostları çekip gitmiş çoktan;
Ne akranı bir çiçek; ne de bir tomurcuk kalmış
Renklerinden kan vereceği, ya da karşılıklı dertleşeceği!
Senden geçemem ey garibim benim!
Razı değilim solmana; bak sevgililer uyuyor işte,
Var git sen de uyu onlarla
Uyu ki ben de usulca
Yapraklarını sereyim döşeğe
Akranlarının hiç kokusuz ve ölgün yattığı o yere
Ta ki ardından ben de geleyim,
Dostluklarım bozulup dağıldığında,
Ve aşkın billur kasesinden
İnciler saçılıp dağıldığında!
Ve uçup gittiğinde sevgililer ah!
Kim ama kim kalacak
Bu çorak dünyada?
Thomas Moore
Thomas Moore
Son yaprak yalnızlığı daldaki ve
Güneşin uyandırdığı ilk çiçeğin heyecanı
İkisi arasında bir ömür
Bir ağaca mı ait, izleyen diğerlerine mi
Yaşadım ve yaşandı arasındaki çizgide ömür
