“Belki de bu yazarları okumaya cesaret edemeyenlere onları böyle basit, günlük olaylar çerçevesinde anlatmanın bir yolu bulunsaydı, daha çok okunurdu bu kitaplar.
İnsan beyninin böyle farklı güçte olması, birinin yazdığını, ötekinin okuyacak kadar bile bir zekâya sahip olmaması çok üzücü.
Kelimeleri herkes biliyor. Bilmedikleri de bildiklerinin yardımıyla öğretilebilir onlara.
Yalnız, bu masum kelimeler bir araya gelince, içinden çıkılmaz ağlar örüyorlar.
Üstelik, kelimeler karşısındaki çaresizliklerine üzülmüyor insanlar.”