Suna Çelik
@Sunaww
Her şey geçer ,her şey unutulur. Kendini bir felaketin içinde kaybetmenin manası yoktur.
"Biliyor musun, insan acı çektiğinde güneşin batışını bir başka sever."
İnsanların arasında da yalnız hissedilir.
Temelinde yalnızlık durumu olan alegorik bir kitap. bir dönüşüm ile evin direği olan biri evin yükü haline dönüşüyor. sevgi nefrete ve tiksintiye dönüşüyor.
Franz Kafka'nın Gregor samsa adındaki kahramanın hazin öyküsünü anlatan, roman. Sabah gözlerini açtığında kendisini böcek olarak görmesinin kişisel kaygılarını yok sayıp, ailesine karşı işe yaramaz birisi olduğu/olacağı kaygısıyla bir kaç hafta odada çeşitli düşüncelerle kendi ölümünü arzulayıp duran kahramanımızın içler acısı öyküsü, herkesin kendini biraz da samsa gördüğü roman. Aslında böcek sözcüğü, topluma ve ailesini faydalı olamayan bir adamın 'zararlı' niteliğinde atıfta bulunur. zaten türkçedeki ikincil anlamı 'değersiz ve zararlı kişi' olarakta kullanılıyormus. Bu şekilde düşünülerek okununca sindirmesi daha kolay oluyor. Tüm bunların dışında Gregor'un ölmeden önce rahatladığını okuruz. bunun da sebebi muhakkak ki ailesine olan inancını kaybetmesidir. Zira böceğe dönüşmeden önce ve hatta dönüştükten sonra dahi yaşadığı tüm stresin ve gerginliğin temel nedeni ailesinin patrona olan borcudur. Gregor, tüm hayatını sırf ailesi için ipotek etmiştir. Sevmediği bir işi yapmaktadır. ailesine olan bağlılık hislerini kaybettiğinde ise doğal olarak bu stres ve gerginlikten de kurtuluyor. Artık ailesi kendi ailesi değildir. Bu yüzden onlar için stresine girdiği her türlü sıkıntıdan artık muaftır...
Bitmeden öncede öğrenince ilgimi çeken bir bilgi paylaşmak isterim : kitabın sonunda böcek ( samsa / kafka ile benzerliği rassal olmasa gerek ) ölüyor kafka nişanlısına yazdığı mektupta ( Felice Bauer ), bu küçük öyküsünün sonunu beğenmediğini söylüyor. franz veremden öldüğü için böceğe (hamam böceği) dönüşmesi de aynı bir konu. Hamam böcekleri tüberküloz taşıyıcısı olabiliyor ve verem zayıf bireyleri öldürüyor.
Sabahattin Ali’nin insan ruhunun derinliklerine dokunan unutulmaz bir romanı.
spoiler olabilir ona göre okuyunuz .
Romanın merkezinde, dış dünyaya yabancılaşmış, kendi kabuğuna çekilmiş Raif Efendi ve toplumsal normları reddeden güçlü bir kadın figürü olan Maria Puder yer alır. Raif Efendi’nin melankolik bakış açısıyla anlatılan hikaye, bireyin yalnızlığını ve aşkın dönüştürücü gücünü etkileyici bir dille işler. Ancak hikaye, bu duygusal yönünün ötesinde, kadının toplumdaki yeri, aşkın toplumsal sınırlamalara meydan okuyabilen bir olgu olarak işlenmesi ve bireyin içsel özgürlük arayışını da ele alır., Sessiz ve sıradan bir yaşam sürdüren Raif Efendi’nin (okuyucunun hiç beklemediği bir şekilde) geçmişindeki tutkulu aşkını, gençlik yıllarında Berlin’de tanıştığı Maria Puder’le olan ilişkisini anlatır .Anlatının başındaki Raif Efendi ile, roman bittiğindeki Raif Efendi neredeyse tamamen farklı kişiler olmuştur. Bu çöküşün nedenlerini okuruz roman boyunca. Raif Efendi’nin iç dünyasındaki zenginlik, onun dışarıdan anlaşılmaz yalnızlığıyla tezat oluştururken, Maria ile yaşadığı bu saf ve trajik aşk, okuyucunun kalbine işler. Roman, bir insanın hayatındaki anlam arayışını, hayal kırıklıklarını ve aşkın dönüştürücü gücünü derin bir melankoliyle işler. Herşey güzel güzel anlatılmış büyük bir aşk bu tamam ama eleştirilecek çok şey var .Raif Efendi hayattan o kadar vazgeçmiş ki en baştan beri kendi canından daha değerli olan hayat arkadaşına bile sahip çıkamamıştır. Mükemmel bir aşkın içine düşüp ona dört elle sarılamamıştır. Maria için yaşadığını söylerken bile elindeki her şeyden vazgeçip Berlin'e gidip onu bulmaya çalışmamış, hatta yıllar yıllar sonra Maria'dan ve kendi ezik beş para etmez ruhundan kat kat değerli, Maria'ya olan aşkını bile gölgeleyebilecek bir fırsat
