Gerçek bir insan olabilmek için limitler koymak, çizgiler çekmek ve hayır diyebilmek gerekir. Herkese belli belirsiz sempati göstermek, aynı zamanda bir insanı gerçekten iyi anlayabilmeyi de engelleyen bir şeydir.
Geçtiğimiz yollarda kaybettiklerimizin bize en büyük kötülüğü, kendilerini bize tekrar tekrar hatırlatmalarıdır. Bir kere kaybetmekle kurtulamadığımız şeylerdir, yoklukları hayatımızdaki varlıkları haline gelir.
İnsan deli olmasa bile biraz hassas bir kalbe sahip olabilir, öyleleri vardır ki ufak tefek şeyler onları yaşatır da sert bir söz onları öldürür. Ben öyleyim işte.