Günümüzde evler inşa eden, ormanları ve koca koca ağaçları kesip biçen insanların ilerleme adını verdikleri bu şeyler manzarayı düpedüz çirkinleştiriyor ve onu günden güne daha yavan ve değersiz hale getiriyor.
İnsan şakır: Kalıpları kırabildiğinde, kırabilmek için. Şakımanın kokuşmaması için daha üst şakımalara gerek var. Yaşamak, unutmayalım, ölünceye dek yenilenmektir, şakımaktır.
Kişinin gönüllü iyilikleri, tamamen dışsal bir amaca hizmet ediyor gibi gözükse de, bencilliğin yönlendirmesinden doğmuş olabilir. İylliklerle durumları herhangi bir açıdan iyileşen insanların iyileşmeleri kişiye sevinç veriyordur, bu sevinç de empatiden de kaynaklanabilir, kişinin kendi varoluşunu haklı çıkarmak, daha doğrusu varoluşuyla başka bilinçlere yardım ederek değer sağlama yoluyla boşuna yaşamadığını kendine ispatlama çabası da olabilir.