Ey! gelmişin ve geleceğin Rabbi.
Ey! isimlerin sahibi,
Ben ayağımın nerede sürçtügünü,
Hatamı, yanılgımı adımı bilir gibi biliyorum...
Ben bin kabul ettim kabahatimi,
Sen bir kere affet.
“Akhilleus gerçekten kastettiği şeyleri söylüyor, karşısındaki öyle yapmazsa da şaşırıyordu. Bazıları bunu budalalıkla karıştırabilir. Oysa her zaman yürekten gelen şeyleri söylemek de bir tür deha değil midir?”