Tyler Durden
@Tylerf1
127 okur puanı
Ekim 2019 tarihinde katıldı
Mitolojinin dayanıksız dokusu, çok çeşitli özdeksel gereçlerden oluşmakla birlikte gerçeğe uygunsuzluğu da kolayca öne sürülemezdi. Yaşamları ya da ölümleri vatana yararlı olmuş kahramanlara ve akıllı insanlara verilmiş tanrılık sıfatlarının, tapılmaya olmasalar da insanlığın büyük saygısına değer oldukları anlaşılmıştı.
Hiroşima ve Nagasaki'ye atom bombası atmak, Lahey Konvansiyonu’na göre açıkça savaş suçu sayılıyordu. Düşmanı Alman şehirlerini bombalamaya kışkırtan Londra, Coventry ve Rotterdam bombardımanlarıydı; buna karşılık, yepyeni ve karşı konulamaz derecede güçlü bir silah kullanmaya kışkırtanın ne olduğu belli değildi; ille de söz konusu silahın gücünü herkese göstermek istiyorsa, bunun başka bir yolunu bulabilirdi. Müttefiklerin Lahey Konvansiyonumu ihlal etmesinin yasal açıdan hiç tartışılmamış olmasının en bariz sebebi şüphesiz Uluslararası Askeri Mahkemeler'in sadece adının uluslararası olmasıydı. Bu mahkemeler aslında galiplerin mahkemeleriydi ve her halükârda şüpheli olan yargılama yetkileri, savaşı kazanan ve bu ortak girişimi üstlenen koalisyon bozulduğunda devam etmedi;
Almanya'da çok yaygın olan bir anlayış vardır: Yasalara bağlı olmak insanın salt yasalara uyması anlamına değil, uyduğu yasalan kendisi koymuş gibi hareket etmesi anlamına da gelir. Ancak görev duygusunun Ötesine geçince başarılı olunacağı inancının kaynağı budur.
Bu işbirliği, Viyana’daki faaliyetlerinin esas
dayanağı olduğu gibi, Eichmann’m yaptığı her şeyin de "temel taşıydı". Yahudiler yönetim ve güvenlikle ilgili işlere yardım etmeseydi -daha önce de belirttiğim gibi, Berlin'de toplama noktalarına gitmeyen Yahudileri yakalama görevini sadece Yahudilerden oluşan bir polis gücü yerine getirdi^- ya tam bir kaos yaşanırdı ya da Almanların ihtiyaç duyduğu işgücü tükenirdi. ("Kurbanlar işbirliği yapmasaydı, birkaç bin kişinin, dahası büyük bir bölümü sadece büro işi yapmış kişilerin yüz binlerce insanı Öldürmesi şüphesiz mümkün olamazdı.