Merve Yılmaz
@Umudu
İsyan ve Claranın hayranlık uyandıran sevgisi.
Ardımda cennetin kapıları çarptı dönmedim. Ayaklarımda ayaklarımın gölgesi yolum boyunca duvara kadar uzanıyor. Kapalı gözkapaklarımın altında gölgeme basıyorum tıpkı kan damarlarına benzeyen Anadolu yollarındaki gibi.Belleğimde kağir ve hayal camlı daha güzel bir evin anısı. Kulaklarımda kentin uğultusu Babil’in tatlı uğultusu. Eskiden eskiden çöllerde yok olmuş ulusların ileri karakolları. Eskiden eskiden gökyüzünün merdivenleri eskiden eskiden sabırsızlık çağı eskiden gelecek
Ne kadarda muazzam bir kitap her cümlesinde insanın kendinde bir parça bulduğu...Peki, insanlar nerde? dedi Küçük Prens. İnsan kendisini çölde çok yalnız hissediyor. İnsanların içinde de öyle hissedersin dedi yılan. Arada pek fark yoktu
Dünyada hepimiz sallantılı, korkuluksuz bir köprüde yürür gibiyiz. Tutunacak bir şey olmadı mı insan yuvarlanır…Herkes kendi tutamağının en iyi, en yüksek olduğuna inanır. Gülünçlüğünü fark etmez.”
