Kaşını kaldırarak beni dinler gibi yapıyordu ama kaşını kaldırmayı da tam beceremediğinden yüzü garip bir ifade alıyordu.bir ara gülmemek için kendimi zor tutuyorum.
Sayfa 179 - Timaş yayınları
SelamlıkEdebiyat
Derler ki iki mevsimi vardır istanbul'un:
Lodos ve Poyraz. Hiç kimse hikmetini bilmez. Kimi zaman yaz ortasında poyraz, bir kış sedası yükseltiverir , kimi zaman da kış ortasında lodos , baharın habercisi gibi gelir. Lakin baharın geldiğinden artık kimsenin şüphesi yoktu.
Sayfa 131 - Timaş yayınları
Ölünün kıyılarıEdebiyat
Gök boşanarak üstümüze
Bizi ıslak saçlarından geçirir karanlığın
Gece siyah bir at olur uçar
Uykumuzun soluyan denizine.
Sayfa 21 - İz yayıncılık
Veda çizgisiEdebiyat
Kalabalık toplanıyor büyük meydanlara
----- Aşka veda
İnsanlar geçiyorlar yollardan
----- İnanca veda
Şehir kapanıyor içine
----- Toprağa veda
Dolaşıyor bir heykelin taştan eli üstlerinde insanların
Kuşlar göç ediyorlar bulutlar göç ediyorlar
"Yüzünde son gülümseme kaybolurken çocukların"
----- Insana veda
Sayfa 16