Yöre halkı, silahlı adamlara alışık olduğu için gelenekleri gereği yiyecek vermiş, İzzet ikramda bulunmuştu. Fakat aynı silahlı adamlar devlete yönelik çok ciddi eylemlere girişince, ne yapacaklarını şaşırdılar. Yöre halkı eninde sonunda faturanın kendilerine kesileceğini çok iyi biliyordu. Uzun süre devletin olayları yaratanların üzerine ciddiyetle gitmesini bekledi. Beklediği olmayınca tedirginliği daha da arttı. Adeta canı,malı, namusu devletin iki buçuk eşkıya dediği adamların insafına kalmıştı. Bu çok vahim bir durumdu kendisi de bu iki buçuk eşkiya'ya (!) bir şey yapamıyordu. Çünkü, sosyal yapısı buna elvermiyordu. Çünkü yılların birikimi onu bu açıdan adeta paçavraya çevirmişti, iki buçuk eşkiya'ya bir Mezra değil, bir köy değil, koca bir bölge adeta teslim oluyordu....