Aşırı Sevinç ya da acı her zaman bir yanılgı ve kuruntuya dayanır.... .... Ölçüsü Sevinç hayatta bulunması hiç mümkün olmayacak bir şeyi bulmuş olma kuruntusuna dayanır: acı veren, sürekli yeniden doğuran arzuların ya da endişelerin daimi olarak tatmin edilebileceği kuruntusuna.
Ölçüsüz Sevinç de çok şiddetli acı da sadece aynı kişide bulunabilir. Zira her ikisi de karşılıklı olarak birbirine bağımlıdır ve ayrıca ortaklaşa olarak da ruhun neşesine bağlıdır. Az önce bulguladığımız üzere, her ikisi de mevcut duruma bakarak değil geleceğe dair öngörüde bulunarak üretilir.