''Burada ne bekliyorsun?''
Eliyle ölüleri gösterdi:
''Nah bunları bekliyorum!''
''Ne zamandan beri buradasın?''
''Akşamdan beri... Vukuattan sonra candarmaya koştum, haber saldım, sonra yine geldim. Fıkaraları nasıl yalnız bırakayım...''
'' Korkmuyor musun?''
'' Anamla babam, nesinden korkayım...''
Othello'nun ruhu zincirlidir Desdemona'nın aşkına,
Desdemona bir Tanrıça gibi
Onun zayıflayan iradesini yapıp bozabilir,
Onu yoğurup dilediği biçime sokabilir.
İtibar denilen şey boşuna ve yararsız bir yüktür insana. Çoğu kez çalışmadan kazanılır, hak etmeden kaybedilir.
Ölüm en büyük mutluluk olurdu, eğer ölseydim şimdi,
Öyle mutluyum ki şu anda
Bu huzuru duyacağımı sanmam geleceğin bilinmeyen yazgısında .