Hususan benim gibi nefs-i emmareyi taşıyanlara şu dünya çok gaddardır,mekkârdır. Bir lezzet verse, bin elem takar çektirir. Bir üzüm yedirse,yüz tokat vurur.
Eğer kâinattan Risâlet-i Muhammediye'nin (A.SM.) nuru çıksa, gitse,kâinat vefat edecek.
Eğer Kur'ân gitse,kâinat divâne olacak ve Küre-i Arz;kafasını,aklını kaybedecek. Belki,şuursuz kalmış olan başını,bir seyyâreye çarpacak, bir kıyameti koparacak...
İnsanların kendilerini sahip oldukları fiziksel özellikler ve maddî imkânlar ile tarif ettikleri bu çağda, bütün dikkat, bütün itina 'beden'e ve 'madde'ye odaklanmış halde. Bizi biz yapan, bizi insan yapan asıl özümüz,ruhumuz ise itinadan mahrum,bakımsızlığa mahkûm...