İnsan çox zaman qiymətli bir şeyi əldən verəndən,onun qədrini bilməyib itirəndən sonra ayılır.Hər gün görsə də,qəlbinin duymadığı,nəfəsinin ətrini hiss etmədiyi bir adam ondan uzaqlaşandan sonra,qəlbindəki boşluğu görür və gecə-gündüz xiffət çəkir.
İstər cavan ol,istər yaşlı,hətta uşaq olsan belə insanların əzabını,mərhəmətsizliyini unutmaqdan ötrü yeriməlisən.Hər dayanacağın xoşməzə tamı var və növbəti dayanacaqlar üçün mütləq getməlisən