Tüm bunları çok normal bir şeymiş gibi söylüyor oluşum sizi dehşete düşürmesin lütfen. Ben de normal bir durum içerisinde olmadığımın gayet farkındaydım. Ancak bir halt yediğiniz zaman, ya sonuna kadar arkasında durmanız gerekiyordu ya da sonuna kadar inkâr etmeniz.
Ne tuhaf, oysa ilk karşılaşmamızda seninle konuşmakta hiç zorlanmamıştım. O zaman kelimelerin ağzımdan dökülmesine engel olamıyordum, şimdi de onları oldukları yerden bulup çıkartamıyorum.
Duymadığından değil de anlamadığındandır o. Yıllardır ben de duymuyorsun sanıyordum ama meğer aynı dili konuşmadığımızdan sen anlamıyormuşsun. İnşallah bir gün insanların konuştuğu dili öğrenirsen seninle de iletişim kurabiliriz.