Ölüm gerçekten bir son mudur diyor yazar
Candan özer araf dünyasını metafiziği ve metafiziki varlıkları inançların hiçbirini kırmadan incitmeden anlatmış ve sabanın acıklı hikayesine örtük bir ileti olarak eklemiş oğlunu daha beş yaşında hastalıktan kaybeden bir yıl sonrada peşpeşe uğruna mazoşisti olduğu kocası ve ailesini kaybeden sabanın duvar olmasını içeren süreç ve engin adlı asker erinin onu mezarlıkta görmesiyle kabuğundan çıkması ve yeniden aşka yürümesi ve tabii ince insanların sonu olan ölüm…
Evlat. Asla solması istenilmeyen bir çiçek gibi.Alıntı
Nedir bu 
Hamnet, neden bu kadar tutuldu diye düşünürdüm. Kitap bitti ve şuan ellerimin arasından bırakmak istemiyorum.
Acıklı hikayeler hep şahsımı çok etkilemiştir ve uzak durmuşumdur. Karakterlerin çektiği acılar sayfa sayfa benim içime işler ve uzun süre kurtulamam bu etkiden.
Duygusal olarak bu kitabın yoğunluğu, hislerin kaleme alınış biçimi o kadar etkileyiciki okurken akıp giden bir nehir misali sizi sürüklüyor. Bir evin ve evliliğin yürütülürken kurulması gereken dengenin, yetiştirilen çocuklarla birlikte kurulan bağın, yaşarken yaşanamayan hislerin sayfa sayfa ilmek ilmek işlendiği bir eser.
Keyifli okumalar diliyorum.
Hamnet, neden bu kadar tutuldu diye düşünürdüm. Kitap bitti ve şuan ellerimin arasından bırakmak istemiyorum.
Acıklı hikayeler hep şahsımı çok etkilemiştir ve uzak durmuşumdur. Karakterlerin çektiği acılar sayfa sayfa benim içime işler ve uzun süre kurtulamam bu etkiden.
Duygusal olarak bu kitabın yoğunluğu, hislerin kaleme alınış biçimi o kadar etkileyiciki okurken akıp giden bir nehir misali sizi sürüklüyor. Bir evin ve evliliğin yürütülürken kurulması gereken dengenin, yetiştirilen çocuklarla birlikte kurulan bağın, yaşarken yaşanamayan hislerin sayfa sayfa ilmek ilmek işlendiği bir eser.
Keyifli okumalar diliyorum.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
“Edebiyatçılar bence bu dünyanın en büyük silahşorları… Silahları ise hiç şüphesiz hayatları boyunca kelimelerle yaptıkları savaştan galip gelen kalemleri… Kan yetine silahlarından mürekkep damlayan kahramanlar ordusu onlar!”
“Aşkların en güzeli, kör gibi olmakta değil kördüğüm gibi olmakta saklıdır.”
Herkese Merhaba
Okurken yüreğimi dağlayan gerçek bir hayat hikayesinden esinlenilerek yazılmış bir kitaptan bahsetmek istiyorum sizlere.
DOğu Türkistanda zulüm gören Türkleri anlatan ve oldukça da acıklı olaylara sahne olacağınız bir kitap bu. Kitabımızın ana karakteri Alper Hakim ailesi ile birlikte yaşarken evleri basılarak gözleri önünde öldürülen bir annenin oğlu. Yıllarca esir kamplarında işkence görmüş ama asla umudunu vazgeçmemiş koca yürekli Alper.
Zindanda tam öldürüleceği esnada Türkiye’den çağırtılan ve mücadelesini, geldiği yeri asla unutmayarak, okuyup bit gazeteci olup yeniden ülkesine dönen ve ülkesinde olanları tüm dünyaya duyurmak isteyen kalplerden sadece bir tanesi.
Alper’in hikayesi çok hüzünlü ama biraz gerçek biraz kurgu olsa da eminim nice Alper’ler vardır o işkenceye maruz kalan.
Lütfen Uygur Türklerine yapılan işkenceleri bilmek ve duyurmak adına bu kitaba mutlaka bir şans verin. Güneş hepimiz için maalesef aynı doğmuyor.
ATEŞ SÖNENE KADAR
“Sadece, sanki hep biraz daha zamana ihtiyacım varmış gibi geliyordu.”
Öykü severler ve sevmeyenler toplanalım. Bize göre bir kitap buldum. Kısa, akıcı, absürt, ironik, acılı ve acıklı, hüzünlü aslında tüm duyguları içinde barındıran yani hayattan kesitler de diyebiliriz.
Başrol yine kadın. Ah severiz dimi. Belki bu yüzden sahici geliyor ve bu yüzden seviyoruz yazarın kalemini. Yani benim için öyle. Bir yerimize dokunuyor, bazen yaraları yokluyor. Hüzün,karamsarlık aldı başını gitti derken işte bir yerde kahkahayı da eksik ettirmiyor şükür. Okunuyor okutturuyor kendini.
Fransız İhtilali ile kurulan cumhuriyetten sonra tekrar monarşiyi yerleştirmek isteyen imparatoru karşı yapılan 1830 halk direnişini, yoksulluğu, sokak çocuklarını, kimlik değiştirerek yaşamak zorunda kalan insanları, fırsatçılık yapanlarla onurlu insanları, ; o dönemin sosyal ve psikolojik analizini yapan duygusal ve biraz da acıklı bit roman. Okuyucuyu içine alan, okuyucunun da kendinden bir şeyler bulduğu bir anlatım. Hüzün ve mutluluk bir arada.
Vay be... Cidden vay be... Gözlerim dolu dolu bitirdim.
Bu arada kitabı okumadım, storytel'den dinledim, seslendirenlerle ilgili bir çift laf etmezsem hatırları kalır, başta Murat Eken olmak üzere hepsi harika iş çıkarmış, tebrik ederim. Storytel'de genellikle bir kitabı tek bir seslendirmen okur, bu yüzden bazen diyalogları takip etmesi ve iç sesi diyalogdan ayırt etmesi zor olur ama bu kitapta her karakteri ayrı bir kişi seslendirdiği için takip etmekte hiç zorlanmadım.
Gelelim kitabın içeriğine... Aslında son kısma gelene kadar fikirlerim oldukça olumsuzdu, hikâyenin kurgusu çok basit, yer yer de klişe gelmişti, hele bazı yan karakterlerin hayat hikâyeleri yeşilçam filmlerinden aşırma gibiydi. Tabii bir kitabı dinleyerek takip etmek, okuyarak takip etmekten daha zor benim için. En basitinden, dinlediğim kitapları çoğu zaman ya yolda ya ev iş yaparken, yani hareket halindeyken dinlediğim için not alma fırsatım olmuyor. O yüzden de bu incelemeyi yazarken sadece hafızamda kalanlara güvenmem gerekiyor. Bir de çapraz okuma işini biraz abartıp aynı anda 6-7 kitaba devam ettiğim için bu kitabı ömrünüze bereket tam 76 günde bitirmişim. Neyse çok uzattım, devam edeyim... Dinlerken baş karakterimiz Arif'in sürekli yazarlardan, filozoflardan alıntılar yapması, o alıntıların üstüne söz söyleyip serbest çağrışımla aklına uçuşan apır sapır düşünceleri paylaşması hoşuma gitmişti. Tabii burada okurken edebi hazdan bayılacağınız, beyninizin yanacağı upuzun cümlelerle, bilinçakışı tekniğiyle yazılmış paragraflardan bahsetmiyorum. Bir arkadaşınızla muhabbet ederken kuracağınız basitlikte ve bazen de küfür içeren cümleler işte.
Sevdim mi sevmedim mi arada kaldığım bir diğer konu da Arif'in tüm sohbetlerine yedirdiği genel kültürüydü. Yani sevgilisiyle Guinness marka bira içiyor ve
