Batı Edebiyatı Önemli kişilerEdebiyat
BATI EDEBİYATI
A) ESKİ YUNAN VE LATİN EDEBİYATI
Batı edebiyatının kaynağı, Eski Yunan ve La tin edebiyatlarıdır. İsa'nın doğumundan dokuz yüzyıl öncesine giden ve MÖ II. yüzyıla kadar sü regelen Yunan edebiyatının ana kaynağı, Homeros'un llyada ve Odysseia destanları sayılır. Eski Yunan ve Latin edebiyatının önemli sanatçıları şunlardır:
1. HESİODOS:
— Didaktik bir şairdir. Didaktik şiirin kurucu su sayılmaktadır.
— Yurttaşlarını şiir yoluyla eğitmeye çalışmış; onları adaletli olmaya ve çalışmaya çağırmıştır.
— Köylü hayatını ve insanların günlük işlerini anlatan ilk şairdir.
— İşler ve Günler, en önemli eseridir.
2. SAPPHO:
— Yunan edebiyatının en büyük lirik şairi sayıl maktadır.
— Şiirlerinde özellikle aşk temasını işlemiş; aş kı, Tanrı'nın bir nimeti olarak görmüştür. Yaşadığı çağdan başlayarak, ünü gittikçe ge nişlemiş, kendinden sonraki bazı Yunan ve Latin şairlerini etkilemiştir.
— Sappho'nun şiirleri dokuz ciltte toplanmıştır. Şiirlerinden 170 kadar küçük parça kalmıştır.
3. AİSOPOS:
— Yalnız fabl türünde yazmıştır. Fabl türünün
kurucusu sayılmaktadır. Anlattığı masalların konularını, gezileri sırasında uğradığı Doğu memleketlerinden topladığı tahmin ediliyor. Batı edebiyatında fabl türünde yazan şairler üzerinde derin etkisi görülür. Özellikle, Fran sız şairi La Fontaine, ondan çok yararlan mıştır.
— Fabiler adlı bir eseri vardır.
4. AİSKHYLOS:
— İlk büyük tragedya şairidir. Tragedyanın gelişmesinde büyük payı vardır.
— Eserlerinde gelenekleri ve ahlakı savunur.
— Onun eserlerinde insanlar tanrıların iradesiy le hareket eden yaratıklar olarak gösterilir; bunlar ne yaparlarsa yapsınlar, alınyazılarının dışına çıkamazlar.
— Doksan kadar eser yazmış olan Aiskhylos'un yalnız yedi tragedyası elimize geçmiş, diğer leri kaybolmuştur.
5. SOPHOKLES :
—
Edebiyat tanrıları bi işler çeviriyor 🙂↔️ Ursula ve Aeneis ikilisi ♥️
Jean-Jacques Rousseau 
Toplum Sözleşmesi 
Mülksüzler 
Ursula K. Le Guin ♥️
Jean-Jacques Rousseau Toplum Sözleşmesi Mülksüzler Ursula K. Le Guin ♥️
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Truva atının şehire sokulması 1545 yılı gravürü
Giulio Bonasone tarafından yapılmış bir eserdir (yaklaşık 1545 yılı).
Orijinal tasarım ise İtalyan Mannerist sanatçı Francesco Primaticcio'ya (Primaticcio'nun bir çizimine dayanarak) aittir. Bonasone, bu tasarımı gravür haline getiren sanatçıdır.
Bu eser, Virgil'in Aeneid (Aeneis) destanındaki Truva'nın düşüşü anlatısından esinlenmiştir ve Metropolitan Museum of Art, Art Institute of Chicago gibi müzelerde benzer versiyonları/kopyaları bulunur.
Resmin klasik detayları (kalabalık, kale surları, gemiler, zafer havası) 16. yüzyıl Rönesans dönemi gravür tarzına çok uygundur. Modern reprodüksiyonlarda sıkça paylaşılan popüler bir Truva Atı tasviridir.
ne var ki karısı Kreusa gruptan ayrı düşmüştür. Aineias onu almak için geri döndüğünde sadece, ona İtalya' da yeni bir şehir kurmanın kaderinde yazılı olduğunu söyleyen, karısının hayaletini bulmuştur..
Aeneis 
Mitoloji Kitabı 
Aeneis 
Vergilius
Mitoloji Kitabı Aeneis VergiliusAeneas, pietas kavramı üzerine. #aeneasEdebiyat
Vergilius’un Aeneis Destanı ve Pietas Kavramı
Vergilius’un Aeneis destanı, M.Ö. 29–19 yılları arasında kaleme alınmış olup Latin edebiyatında önemli bir dönüm noktası olarak kabul edilir. Eser, Roma’nın ulusal kimliğinin inşasında temel bir metin niteliği taşır. Augustus döneminde yazılan Aeneis, imparatorluk iktidarını tanrısal bir soy anlatısı üzerinden meşrulaştırarak Roma’nın tarihsel ve ideolojik temellerini güçlendirmeyi amaçlar. Bu bağlamda destan, gens Romana etrafında birleşmiş tekil bir ulusal kimliğin ve ortak bir ideolojinin oluşmasına zemin hazırlamıştır.
Aeneis’in merkezinde yer alan pietas kavramı, eserin yalnızca tematik bir unsuru değil, aynı zamanda ahlaki ve ideolojik hareket noktasıdır. Pietas; tanrılara, aileye ve devlete karşı duyulan görev bilinci, sadakat ve saygıyı ifade eder ve Roma medeniyetinin kurucu değerlerinden biri olarak sunulur. Destanın başkahramanı Aeneas, babasına, tanrılara ve nihayetinde kuracağı büyük ulusa karşı sorumluluklarını yerine getirerek bu erdemin somut temsilcisi hâline gelir. Troya’dan kaçışı sırasında babasını kurtarması, ev tanrılarını yanında taşıması ve kişisel mutluluğunu feda ederek Roma’nın kaderine yönelmesi, onun “pius Aeneas” olarak anılmasını sağlar. Böylece Aeneas, Roma’nın ideal yurttaş tipini ve pietas erdeminin ahlaki modelini temsil eder.
Aeneas
Aeneas
—ego vivendo vici mea fata—
“ben yaşayarak yendim kaderimi.”
[Vergilius, Aeneis 11.160]