"Yüreğimden ziyade zekâmı ve yeteneklerimi takdir ediyor, oysa o benim tek gurur vesilem, her şeyin, her yeteneğin, her mutluluğun, her acının tek başına kaynağı. Ah, benim bildiklerimi herkes bilebilir -bana özgü olansa sadece yüreğim."
Ve işin doğrusu, bir gün, yıllar sonra bir gün gelecek, Leyla artık onu kaybettiğine ah vah etmeyecekti.
Reklam
Şutka
Uçurumları izlerken her gün zehirli atıklar akıyor ağdalı dudaklarımın gerisinden…
ŞUTKA
Sökün tüm ağaçları üzerimden
Eşkıyalar rahat rahat çiğnesin göğsümü
Yeni ırmaklar doğurmayacağım size
Başıma kurmayın şehirlerinizi
İsterseniz ölürüm
Yaşamak ağır zaten kaderime
Tanrı’nın hükmüne yemin olsun
Bundan kolay bir şey yok
Sabahları buz tutsun çölde sularım
Ve tüm iyi niyetlerimden cerihalar aksın
İçime dökülsün ağzının kenarından
Her yüzüme baktığında
Düşmanlarımın savurduğu
Yırtmacı bol keskin diller
Suya anlatılırmış önce rüyalar
Tüm kötülükler böyle başladı
İblis
Gökyüzünün karanlığını verdi yüreğime
Gözlerime, herkese yetecek kadar hüzün
Misket üzümü toplayın bağımdan
Son kez
Erkenden kalkmış işçiler
Düşük şömizye yakalı kızlar
Sayfa 100 - Klaros Yayınları
Ah! Nihal’in o yaşamaktan şikayet ediyor sanılan sarı, sarıldığında ucu bir pembeliğin aldatıcı neşeli hemen solacak bir gülün kırılgan inceliği ile titreyen hüzünlü yüzü! O hastayken sizi yalancı gülücükleriyle aldatmaya, etrafındakileri sahte bir saadet içinde kandırmaya çalışan, derinliklerinde hasta ruhu ağlarken gülen gözleri!
Reklam
Reklam