Abdullah Hilmi Çalık
@ahilmicalik
Ölüm!Edebiyat
Cansız toprakta canı, uçsuz bucaksız uçurumlarda hayatı gördüm. Yaşadığını sandıklarımızın cesetlerini gördüm.
Şehirler gördüm, saraylarına baykuşlar tünemiş, yenilmez krallar gördüm altından ışıl ışıl parlayan taçları kırık dökük mezar taşlarına dönüşmüş. Atlarının üstünde birer dev gibi yükselen mağrur kumandanlar gördüm, yerin yedi kat dibinde kaybolmuş, kemikleri sadaklarındaki oklarına karışmış. Nice savaşçılar gördüm katman katman yerin altına kök salmış, yenen ve yenilen birbirine karışmış, muzaffer şahların zaferlerini solucanlar kutlar olmuş.
Boşanmış damar, akmış kan, batmış kefenleri gördüm!
İlden ile gezdim, nice insanlar gördüm. Yerin üstünde yürüyen cesetler, toprağın altında yaşayan ölüler gördüm.
AşkEdebiyat
Bazıları “Emre” der bana, bazıları “Âşık.” Eh, ikisi de aynı şeydir aslında, itiraz etmem. İmrenmektir âşık olmak. Maşuk’una imrenir, emrenir âşık insan. Keşke becerebilsem.
Hep bir hayret hâlinde değil midir âşık? Şaşkınlık değil midir aşk? Yeryüzüne öykünür âşık, gökyüzüne vurulur, sonra perde aralanır, onların Malik’ine, şeyhlerin Halik’ine, mülkün gerçek sahibine tutulur. Sıtma olmuş gibi titrer, titrer de ölmeden ölümü hisseder.
Endülüs'e Son Bakış
"Gün ikindiye dönerken Emir Mâlik doğruldu. Ufukta beliren yelkenliye baktı. Oradan bakışlarını kurşun kubbeye çevirdi.
"Elveda," diye inledi ağırdan. "Elveda Endülüs. Doğduğum topraklar, elveda!"
Akıl ve kalp
"Kalbin gördüğü gözün gördüğünden daha değerlidir. Aklın mânalardan anladığı güzellik, gözün gördüğü suretlerden anladığı güzellikten daha büyüktür. Akıl, bir şeyi bilmekten zevk duyar, lezzet alır. Bildiği şeyin derecesi ve şerefi ne kadar yüksek ise lezzet de o derece yüksektir. Kalp, duyularla bilinemeyen ve hayal edilemeyen bazı mânaları anlamak bakımından insan bedenindeki diğer organlardan ayrılır. Âlemin mahluk olduğunu ve bir yaratıcının varlığını anlaması gibi."
