Puan vermedi·191 syf.·
2026 13. kitabı
Mori'yle Salı Buluşmaları benim için beklentilerimi tam olarak karşılayan bir okuma olmadı. Kitabın verdiği mesajlar elbette kıymetli; iş hayatına fazlasıyla kapılıp yaşamayı ertelememiz, sağlığımızın değerini çoğu zaman onu kaybetme ihtimaliyle yüzleşince anlayabilmemiz, kendi hayatımızı yaşadığımızı düşünürken çevremizin ve toplumun etkisiyle şekillenmemiz gibi konular üzerine düşündürüyor. Ancak bu fikirlerin büyük çoğunluğu zaten hayatın içinde bir şekilde karşılaştığımız, zaman zaman durup üzerine düşündüğümüz meseleler.
Mori'nin ALS hastalığıyla mücadele ederken eski öğrencisi Mitch'e aktardığı dersler, onun ömrü boyunca taşıdığı öğretme tutkusunun bir yansıması. Hastalığı ilerlerken bile bir öğretmen olarak kalmaya devam ediyor ve eline geçen son fırsatı öğrencisine hayat üzerine bildiklerini aktarmak için kullanıyor. Kitabın en güçlü tarafı da belki burada yatıyor: Mori'nin samimiyeti ve öğretme isteği.
Bununla birlikte kitap bende derin bir etki bırakmayı başaramadı. Anlatılanlar yanlış ya da değersiz değil; aksine oldukça anlamlı. Ancak okurken bana yeni bir bakış açısı kazandırdığını ya da hayatı farklı bir yerden görmemi sağladığını hissedemedim. Daha çok zaten bildiğim, zaman zaman kendi kendime yaptığım sorgulamaların bir başkası tarafından yeniden dile getirilmesini okumuş gibi hissettim.
Sonuç olarak Mori'yle Salı Buluşmaları, hayatın önemli gerçeklerini sade ve samimi bir dille hatırlatan, okunması kolay bir kitap. Ancak benim için unutulmaz bir okuma deneyimi olmaktan ziyade, "yeterli seviyede" kalan bir eser oldu. Yeni düşünceler keşfetmekten çok, bildiklerimi yeniden hatırlatan bir kitap olarak aklımda kalacak.
Hayat Çok KısaRomantizm
Herkese merhaba,
Herkesin bayılarak okuduğu kitabı malesef ben beğenmedim, hemde hiç beğenmedim. Bu yazarın benlik olmadığını anlamış olduk... spoiler olucaktır...
İlk önce ALS Hastalığının ne olduğunu ne zorluklar yaşandığına dahil bilgi almış olduk... o konu hakkında yazara tşk ederiz. Ama bence konu hakkında üstten bir anlatım olmuş.. karakterin bu dahil bir anısı fılan okumadık... neysee
Şöyle anlatayım ; benim için aşırı durağan bir kitaptı, herkes duyguların cok iyi olduğunu filan söylemiş ama bana asla geçmedi. Şimdi evet kadın karakterin bir ölümcül kas hastalığı olduğunu düşünüyor, işte zaten ölücem hastalığımı öğrenmeye ve sonrada olucak tedavi sürecine girmemek için , kendinde ne olduğunu öğrenmıyor öyle hayatı yaşamaya calışıyor. Yani hayat sevince güzel filmi vardı yaa, işte ordaki kız gibi burdaki başrol kadın... kendisi pek sevmedim ama ailesi için yaptıklarını taktir ediyorum. Kızın ailesi asla katlanacak kişiler değildi. Güya üzüntüden o haldelermiş fılan yaa bir get yaaa, gel bunu külağıma anlat... kız karakteri gereksiz sevgi dolu olması beni irite etti, duygusal olarak hiç bir etkileşim olamadı.
Gelelim herkesin hayran olduğu başrol erkeğimize; ben anladım ki green flag adam hiç benlik değilmiş, yani evet aşırı yardımsever, kibar fılan ama bu kadar vermek için yaşayan bir adamı bende bir etkılenme yaratmadı malaesef yani ben tabikide hayran olmadım aksine salak bence hahahaha neden mi? İlk önce kendisi bir ceza avukatı hemde baya başarılı bir avukat; nasıl biri beklersiniz böyle adamı cin göz, böyle insanları iyi tanıyan fılan ama daha 9 aylık sevgisilinin evli olduğunu kadın ona söyleyınce anladı... yuh dedim hiç mi? Bir şey anlamazsın yani aşırı trajekomik geldi... diğer bir konu ise; başrol kızla olan ilişkisi, bakın adrian gibi bir adam
Reklam
7/10
2026 93. kitabı
Bu yazarı gerçekten seviyorum.
Bu serinin önceki kitaplarında da değindiği şeyler güzeldi. Burda da ALS hastalığı üzerinden verilen mesajlar çok güzeldi.
Kitaba genel olarak bakarsak karakterleri sevdim, yan karakterlerin olaylara katkısı ve gerçekçiliği çok güzeldi. Bazı yerlerde oturmayan mantık hatası gibi şeyler vardı ama buna rağmen genele bakarsak keyifle okunabilecek bir kitap.
Adrian mükemmel bir erkek karakterdi. Her davranışıyla çok iyiydi. Tam Green Flag erkek.
Diğer iki kitaba göre biraz daha ortalamaydı ama yine de okumaya değerdi.
Beyninizi yakmaya hazır mısınız? /797. İnceleme
Kendime ithaf edilmiş bir kitap olduğunu söyleyerek başlamak istiyorum incelememe… Şaka değil gerçek! “Bu kitabı hastalara ve özverili hasta yakınlarına ithaf ediyorum.” Yaklaşık bir ay kadar önce gördüm Sayın 
Oytun Erbaş’ı ve kitabını imzalarken bir de ilaç yazdı bana. “Adama bak hasta mıdır nedir,” derken meğer ben hastaymışım da bilmiyormuşum. “Hacı hacıyı Mekke’de, deli deliyi dakkada bulur,” sözü geldi aklıma. Gülsem mi ağlasam mı bilemedim. Ne der bir yazar, “Ağlanacak halime kahkaham kalmadı.”
“Ne kadar çok entelektüel gelişim, o kadar sağlıklı bir ruh hali.”
İnsanlığın varlığını “kısa boylu” insanlara borçlu olduğunu biliyor muydunuz?
İyi ki onlar var, olmasalardı olmazmışız. “Herkes uzun boylu olsaydı, Buzul Çağı’nda tek bir insan ayakta kalamazdı. Oysa aramızda kısa boylular vardı ve kısa boyluların ısı kaybı uzunlara göre daha az olduğundan onlar bu soğuk devirde ayakta kalmayı başardılar.” Kısa boyluları sevelim, onları koruyalım. Önemli olan boy değil karakter deyip konudan uzaklaşmak istiyorum, 
Arthur Schopenhauer’ın da dediği gibi, “Hiç kimsenin öyle uzun boylu gıpta edilecek tarafı yoktur; fakat çokları var ki bu ölçüde acınmaya layıktır.”
“İlginçtir, Anoreksiya hastalarının %98’i kadın, kalan %2’lik dilim ise homoseksüel erkeklerdir.”
Çağımızın çığ gibi büyüyen hastalığı. Kilolu olmadıkları halde kendilerini kilolu gören, hep kilo fazlası olduğunu düşünen kadınlar… Neden kadınlar peki? Çağımızda kadınlara öyle algılar oluşturuldu ki sanki hep güzel olmak zorundalar, fizikleri düzgün olmak zorunda… 
Clarissa P. Estes, 
Kurtlarla Koşan Kadınlar’da, “Tarih boyunca Vahşi Kadın’ın ruhsal toprakları yağmalanıp yakılmış, buldozerlerle düzlenmiş ve başkalarını memnun etmek üzere doğal döngüleri, doğal olmayan ritimlere büründürülmüştür,” der. Bir dergide okumuştum, “Tırnak uzatmaya
Oytun Erbaş’ı ve kitabını imzalarken bir de ilaç yazdı bana. “Adama bak hasta mıdır nedir,” derken meğer ben hastaymışım da bilmiyormuşum. “Hacı hacıyı Mekke’de, deli deliyi dakkada bulur,” sözü geldi aklıma. Gülsem mi ağlasam mı bilemedim. Ne der bir yazar, “Ağlanacak halime kahkaham kalmadı.”
“Ne kadar çok entelektüel gelişim, o kadar sağlıklı bir ruh hali.”
İnsanlığın varlığını “kısa boylu” insanlara borçlu olduğunu biliyor muydunuz?
İyi ki onlar var, olmasalardı olmazmışız. “Herkes uzun boylu olsaydı, Buzul Çağı’nda tek bir insan ayakta kalamazdı. Oysa aramızda kısa boylular vardı ve kısa boyluların ısı kaybı uzunlara göre daha az olduğundan onlar bu soğuk devirde ayakta kalmayı başardılar.” Kısa boyluları sevelim, onları koruyalım. Önemli olan boy değil karakter deyip konudan uzaklaşmak istiyorum, Arthur Schopenhauer’ın da dediği gibi, “Hiç kimsenin öyle uzun boylu gıpta edilecek tarafı yoktur; fakat çokları var ki bu ölçüde acınmaya layıktır.”
“İlginçtir, Anoreksiya hastalarının %98’i kadın, kalan %2’lik dilim ise homoseksüel erkeklerdir.”
Çağımızın çığ gibi büyüyen hastalığı. Kilolu olmadıkları halde kendilerini kilolu gören, hep kilo fazlası olduğunu düşünen kadınlar… Neden kadınlar peki? Çağımızda kadınlara öyle algılar oluşturuldu ki sanki hep güzel olmak zorundalar, fizikleri düzgün olmak zorunda… Clarissa P. Estes, Kurtlarla Koşan Kadınlar’da, “Tarih boyunca Vahşi Kadın’ın ruhsal toprakları yağmalanıp yakılmış, buldozerlerle düzlenmiş ve başkalarını memnun etmek üzere doğal döngüleri, doğal olmayan ritimlere büründürülmüştür,” der. Bir dergide okumuştum, “Tırnak uzatmayaAşkın Peşinde Kitap Yorumu1000Kitap
Peki ya hayatının aşkına, yıllar sonra yeniden aşık olman gerekirse?
#alıntı
️Puan:8.5/10
Tropes:İkinci Şans/Zorunlu Yakınlık
Bana terapi gibi gelen, tatlı ama aynı zamanda duygusal bir romantik kitap yorumuyla geldim.
Konusundan kısaca bahsedeyim. Sarah ve Caleb, liseden beri birlikte olan ve on yedi yıldır iyi günde kötü günde birbirlerini bırakmamış bir çift. Dışarıdan bakınca ilişkileri çok sağlam, çok güvenli. Ama Sarah son zamanlarda kendini çok önemli bir sorunun içinde buluyor: Caleb’ın diğer yarısı olmadan o kim?
Sarah, ALS hastalığından kaybettiği annesi adına tek başına bir bağış gecesi düzenleyerek hem kendine hem de çevresine güçlü ve yeterli olduğunu kanıtlamak istiyor. Fakat işler planladığı gibi gitmeyip Caleb yine günü kurtaran kişi olunca, aralarındaki küçük gibi görünen çatlaklar büyüyor.
İlişkilerinin kırılma noktasına geldiğini hissettiklerinde ise ani bir kararla çiftler için düzenlenen bir kampa katılıyorlar. Doğayla pek barışık olmasalar da ormanda hayatta kalmaya çalışırken aslında kendi ilişkilerinin köklerini yeniden bulmaya çalışıyorlar.
Ben kitabı gerçekten çok sevdim. Çünkü sadece tatlı romantik bir hikaye okumuyorsunuz; aynı zamanda yıllar içinde değişen iki insanın, birbirlerini hala çok sevseler bile artık aynı kişiler olmadıklarını fark etmesini okuyorsunuz. Bence kitabın en güzel tarafı da buydu. Aşkı sadece büyük romantik anlarla değil; emekle, kırgınlıklarla yüzleşmekle, kendini tanımaya çalışmakla ve sevdiğin insanı yeniden seçmekle anlatıyordu.
Bazen bir ilişkinin içinde o kadar uzun süre var oluyorsun ki, kendi isteklerinle karşındaki insanın beklentileri birbirine karışıyor. Bu kitap o hissi çok güzel yakalamıştı.
Kısacası, bana aşkın bazen sadece birlikte kalmak değil, değişirken de birbirini yeniden tanımak ve seçmek
Abbycim yine beni hayal kırıklığına uğratmadı. Kitabına aşırı bayıldım, deli bayıldım, fena bayıldım.
Uyumak gibi zorunlu bir gereksinimim olmasaydı eğer bir günde hüüp diye içime çekip hemencecik bitiriverirdim kitabını, elimden bir an bile bırakmak istemedim.
Minnoşlarım, tatlişlerim, canlarım, ciğerlerim Adrian ve Vanessaya hem aşırı hayran kaldım hemde çok ama çok sevdim.
Hatta ufaktan şöyle küçücük bir platonik aşka bile düşmüş olabilirim.:))
Bu ikilinin arkadaşlıkları çok güzeldi, aşkları çok güzeldi, kaygıları ve korkuları bile çok güzeldi.
Abby nin şimdiye kadar okuduğum kitapları içerisinde en çok sevdiğim, en çok güldüğüm ve en çok üzüldüğüm kitabı bu oldu galiba.
Evet, evet Abbycim bu romantik komedi kitabında hassas tuşların hepsine aynı anda basmışta basmış.
Als hastalığı hakkında bu kadar bilgili ve duyarlı değildim, sağolsun Abbycim o eksikliğimi de bu kitapta verdiği bilgilerle kapatmış oldu.
Velhasılı kitabın herşeyini ama herşeyini çok sevdim, aşırı sevdim, deli sevdim.
Kesinlikle tavsiyemdir.
Reklam
Reklam