Apoo
@apoo65
Herkesin Okurken Ağladığı O Kitap!Edebiyat
Bu kitap yorumunu Instagram'daki "alintilarlayasiyorum" profilimde de okuyabilirsiniz: instagram.com/p/CrOf6VKt09F
Neredeyse herkesin bildiği ve her insanın okurken ağladığı bu kitabı sonunda ben de okudum... Peki, ben nasıl buldum?
Bu incelemenin altına yazılacak her yoruma karşılık olarak her yaşa uygun harika kitaplar önerdim. Kitap önerisi alabilmek için yorumlara bakabilirsiniz.
Çocukluk ile ilgili olan kitaplar bugüne kadar hep dikkatimi çekmiştir. Tolstoy'un 
Çocukluk, Gorki'nin 
Çocukluğum ve Tezer Özlü'nün 
Çocukluğun Soğuk Geceleri kitaplarını okuduktan sonra aklımda hep aynı düşünce dönüp dolaşıyordu: Çocukluk zamanlarımızın saf masumiyeti ve etrafımızda bizi kaplayan dünyayı anlama isteğimiz.
Uçurtma Avcısı kitabı da bu saydığım kitapların arasında sayılabilir bence. Emir ile Hasan'ın çocukluklarındaki Afganistan'da gördükleri ile şimdiki Afganistan arasında oluşan uçurum, kitabın esas kaygısını oluşturuyor. Bu kitabı okurken biz de belki kendimize şu soruyu sorabiliriz: Büyürken etrafımızda bizi kaplayan dünya nasıl değişiyor ve biz de o dünyayla birlikte nasıl değişiyoruz?
Bu kitabı okuma sürecinde yeni bir şeyin daha farkına vardım... İnsanın anıları bir yapboza benziyor. Uçurtma Avcısı kitabında olduğu gibi. Daha doğrusu hepimizin hayatlarında olduğu gibi... Bu anıları parça parça birleştirmeyi öğretiyor hayat bize. Kendi romanım olan 
Kimlink'te de buna benzer bir düşünceden bahsetmiştim:
"Kendi hayatlarımızın yapbozunu yaparken de en kolay an parçalarını bulmakla işe başlardık. Zor parçaları hep sonlara bıraktığımızdan olsa gerek, geçirdiğimiz şimdiki zamanlar da gittikçe zorlaşır, en sonunda hayatımıza layık bir çerçeveye bile zaman kalmazdı." [s. 16]
Uçurtma Avcısı kitabındaki Emir ve Hasan kitap boyunca tanımlara bile sığmayacak o kadar zor şeyler yaşıyorlar ki, onların da
Çocukluk, Gorki'nin Çocukluğum ve Tezer Özlü'nün Çocukluğun Soğuk Geceleri kitaplarını okuduktan sonra aklımda hep aynı düşünce dönüp dolaşıyordu: Çocukluk zamanlarımızın saf masumiyeti ve etrafımızda bizi kaplayan dünyayı anlama isteğimiz.
Uçurtma Avcısı kitabı da bu saydığım kitapların arasında sayılabilir bence. Emir ile Hasan'ın çocukluklarındaki Afganistan'da gördükleri ile şimdiki Afganistan arasında oluşan uçurum, kitabın esas kaygısını oluşturuyor. Bu kitabı okurken biz de belki kendimize şu soruyu sorabiliriz: Büyürken etrafımızda bizi kaplayan dünya nasıl değişiyor ve biz de o dünyayla birlikte nasıl değişiyoruz?
Bu kitabı okuma sürecinde yeni bir şeyin daha farkına vardım... İnsanın anıları bir yapboza benziyor. Uçurtma Avcısı kitabında olduğu gibi. Daha doğrusu hepimizin hayatlarında olduğu gibi... Bu anıları parça parça birleştirmeyi öğretiyor hayat bize. Kendi romanım olan Kimlink'te de buna benzer bir düşünceden bahsetmiştim:
"Kendi hayatlarımızın yapbozunu yaparken de en kolay an parçalarını bulmakla işe başlardık. Zor parçaları hep sonlara bıraktığımızdan olsa gerek, geçirdiğimiz şimdiki zamanlar da gittikçe zorlaşır, en sonunda hayatımıza layık bir çerçeveye bile zaman kalmazdı." [s. 16]
Uçurtma Avcısı kitabındaki Emir ve Hasan kitap boyunca tanımlara bile sığmayacak o kadar zor şeyler yaşıyorlar ki, onların daApoo
Henüz okumadım çok bahsediliyor en kısa zamanda okumayı planliyorum
Öncelikle herkese merhaba.
İlk defa böyle bir şeye kalkışacağım için ikircikliyim. Birkaç gün önce bir etkinliğimizi paylaşmıştım. Bireysel olarak kurduğumuz bir grup ile bayram gününü çocuklarımız ve Depremzede ailelerimiz ile geçirme kararı aldık. Çikolata, şeker ve balonlar ile böyle bir etkinlik düzenledik. Eksiklik olmaması adına biraz daha maddi kaynağa ihtiyacımız olabilir diye bir şeyler yapmak istedim. Destek istemek bir yana bunun karşılığında bir şeyler vererek almak istemişimdir hep. Elimde olan tek şey bazı kitaplarım, ve ben onları öyle dolaplığımda görmezden gelemem sanırım, çoğu ta lise yıllarında harçlıklarımla aldığım ilk kitaplarım. Eskitmek, gittiğim her yerde ardımda taşımak gibi delice düşüncelerim vardı eskiden. Ama şimdi yok, artık ayrılma vakti ve ben bu etkinlik için kitaplarımı 2.el olarak satışa çıkarıyorum. Dolapta duracaklarina böyle bir şeye vesile olmaları beni daha çok mutlu ve huzurlu eder:) kitapların gücünün çoğu şeye yettiği kanısındaydim, şimdi buna daha çok inanıyorum. Bazıları eski, bazıları yeni. İlgilenen olursa iç resimlerini de paylaşırım. Fiyata gelince alıcının kendisinin fiyat biçmesini istiyorum. Çünkü daha önce hiç böyle bir girişimim olmamıştı. Pek bilgim de yok, tek temennim biraz gelir elde etmek. Kargo ücretini ödeyemem başta dile getirmem lazım çünkü olduğunca bir kazanç elde edip planladığımız etkinlikte kullanacağım. İlla yok olmaz diyen çıkarsa mecbur çözüm buluruz :,)İlgilenen olursa son birkaç günüm var. Daha çok kişiye ulaşması adına paylaşılırsa çokk mutlu olurum 🌸🙏
Apoo isimli okura yanıt verildi
Apoo
Kısılık olarak yanı sende guzelsn de fıkrın güzel demek ıstedım
Öncelikle herkese merhaba.
İlk defa böyle bir şeye kalkışacağım için ikircikliyim. Birkaç gün önce bir etkinliğimizi paylaşmıştım. Bireysel olarak kurduğumuz bir grup ile bayram gününü çocuklarımız ve Depremzede ailelerimiz ile geçirme kararı aldık. Çikolata, şeker ve balonlar ile böyle bir etkinlik düzenledik. Eksiklik olmaması adına biraz daha maddi kaynağa ihtiyacımız olabilir diye bir şeyler yapmak istedim. Destek istemek bir yana bunun karşılığında bir şeyler vererek almak istemişimdir hep. Elimde olan tek şey bazı kitaplarım, ve ben onları öyle dolaplığımda görmezden gelemem sanırım, çoğu ta lise yıllarında harçlıklarımla aldığım ilk kitaplarım. Eskitmek, gittiğim her yerde ardımda taşımak gibi delice düşüncelerim vardı eskiden. Ama şimdi yok, artık ayrılma vakti ve ben bu etkinlik için kitaplarımı 2.el olarak satışa çıkarıyorum. Dolapta duracaklarina böyle bir şeye vesile olmaları beni daha çok mutlu ve huzurlu eder:) kitapların gücünün çoğu şeye yettiği kanısındaydim, şimdi buna daha çok inanıyorum. Bazıları eski, bazıları yeni. İlgilenen olursa iç resimlerini de paylaşırım. Fiyata gelince alıcının kendisinin fiyat biçmesini istiyorum. Çünkü daha önce hiç böyle bir girişimim olmamıştı. Pek bilgim de yok, tek temennim biraz gelir elde etmek. Kargo ücretini ödeyemem başta dile getirmem lazım çünkü olduğunca bir kazanç elde edip planladığımız etkinlikte kullanacağım. İlla yok olmaz diyen çıkarsa mecbur çözüm buluruz :,)İlgilenen olursa son birkaç günüm var. Daha çok kişiye ulaşması adına paylaşılırsa çokk mutlu olurum 🌸🙏
Apoo
Çok güzel bır insanssın 🌻
Küçük değişiklikler büyük sonuçlar doğurur!Psikoloji
“Davranış değişikliği süreci her zaman farkındalıkla başlar. Alışkanlıklarınızı değiştirmeden önce onların farkında olmalısınız” (s.71).
Bugüne kadar kaçımız yaşamımızı sahip olduğumuz alışkanlıkların yönlendirdiğinin farkındadır? Hâlbuki yeme alışkanlıklarımızdan uyuma, spor yapma, televizyon izleme, sosyal medyada vakit geçirme, kitap okuma, temizlik gibi yaşamımızı çepeçevre kuşatan ve bir an olsun bize nefes aldırmayan o kadar çok alışkanlığa sahibiz ki… Günlük yaşamımızda otomatik hale dönüştükleri için çoğu zaman aklımıza bile gelmezler. Onları çocukluğumuzdan itibaren bir kez edindikten sonra tekrar eder dururuz. Olumlu ya da olumsuz anlamda yaşamımıza kattıkları değeri gözden geçirerek iyi olanlarını geliştirme, kötü olanları bırakma noktasında ise herhangi bir çabamız dahi olmaz.
Bu yönüyle ne zaman alışkanlık konusunu düşünsem 
Montaigne’nin “
Denemeler”indeki yazısı aklıma gelir. Kütüphanemden kitabı alır o bahsi bir kez daha okurum. Okurken bir yandan düşünür, bir yandan da gülerim. Montaigne yazısında bu konuyu anlatırken bir köylü kadınını örnek veriyor ve ekliyor. “Bir köylü kadın, bir danayı kucağına alıp sevmiş, sonra da bunu adet edinmiş, her gün kucağına alır taşırmış; sonunda buna o kadar alışmış ki dana büyüyüp koskoca öküz olduğu zaman, onu yine kucağında taşıyabilmiş” (s. 143).
Aslında günlük yaşamımızda alışkanlık dendiğinde de çoğumuzun aklına hep olumsuz örnekler gelir. Sigara alışkanlığı, alkol, tırnak yeme ve kötü beslenme alışkanlıkları gibi… O nedenle olsa gerek Montaigne yazısının devamında şunları söylüyor: “Gerçekten de alışkanlık pek yaman bir hocadır ve hiç şakası yoktur. Yavaş yavaş, sinsi sinsi içimize ilk adımını atar; başlangıçta kuzu gibi sevimli, alçak gönüllüdür; ama zamanla oraya öyle yerleşip kökleşti mi, öyle azılı, öyle amansız
Montaigne’nin “Denemeler”indeki yazısı aklıma gelir. Kütüphanemden kitabı alır o bahsi bir kez daha okurum. Okurken bir yandan düşünür, bir yandan da gülerim. Montaigne yazısında bu konuyu anlatırken bir köylü kadınını örnek veriyor ve ekliyor. “Bir köylü kadın, bir danayı kucağına alıp sevmiş, sonra da bunu adet edinmiş, her gün kucağına alır taşırmış; sonunda buna o kadar alışmış ki dana büyüyüp koskoca öküz olduğu zaman, onu yine kucağında taşıyabilmiş” (s. 143).
Aslında günlük yaşamımızda alışkanlık dendiğinde de çoğumuzun aklına hep olumsuz örnekler gelir. Sigara alışkanlığı, alkol, tırnak yeme ve kötü beslenme alışkanlıkları gibi… O nedenle olsa gerek Montaigne yazısının devamında şunları söylüyor: “Gerçekten de alışkanlık pek yaman bir hocadır ve hiç şakası yoktur. Yavaş yavaş, sinsi sinsi içimize ilk adımını atar; başlangıçta kuzu gibi sevimli, alçak gönüllüdür; ama zamanla oraya öyle yerleşip kökleşti mi, öyle azılı, öyle amansızApoo
Çok güzel yorumlamussin teşekkürler🙏