Elif Toptaş
@arbor_vitae
Öğrenci
Tıp Fakültesi
İstanbul/Erzurum
159 okur puanı
Ekim 2019 tarihinde katıldı
Ve yaşam ne kadar acımasız, insanlar ne kadar kötü olurlarsa olsunlar; onları kendilerinden başka kurtaracak kimse yoktu.
Reklam
bizim herhangi bir acilde 4-5 katı hasta bakılması şokuEdebiyat
Sabahtan öğlene kadar kırk hastayla ciddi ciddi ilgilenmek fiziksel olarak mümkün değildi, bu da
ister istemez bir aldatmaca doğuruyordu.
senin geçmişin uzun, elini hemen elime ver geç kalma
çoktan beri beklediğin o diri gülümseyiş işte bendim
Çocukların uçurtmalarına benziyorsun
Biliyor musun...
Rüzgârı hiç dinmeyen bir mavilikte
Güneşli sular gibi gülümsüyor yüzün.
Ve ben çok aşağılarda
Katı ülkesinde toprağın
Tutulmuş heyecanına
Titreyerek izliyorum süzülüşünü...
Bir hazin hızla uzaklaşıyor her şey.
Yakıştırarak giyindiğim hiçbir şeyim yok
Öyle tiksiniyorum ki üstümdeki giysilerden.
Gücüm yetse inan, becerebilsem
Tenimi bile soyunurum yüreğimden.
Reklam